Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/17237 E. 2014/19328 K. 09.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17237
KARAR NO : 2014/19328
KARAR TARİHİ : 09.12.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/09/2013
NUMARASI : 2009/155-2013/184

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/09/2013 tarih ve 2009/155-2013/184 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi birleşen dosya davalısı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Asıl dosya ve birleşen dosya davacısı vekili, söz ve bestesi müvekkiline ait olan ”Kara Kışa Döndü Ömrüm” adlı müzik eserinin, davalılardan E.. Ç.. tarafından farklı sözlerle birleştirilip değiştirilmek ve ”Sorun Bana” şeklinde yeni bir ad verilmek suretiyle kendi eseriymiş gibi gösterildiğini, eserin davalı E. Ş. tarafından yorumlandığını ve birleşen dosya davalısı S. Müzik Ltd. Şti. tarafından çoğaltılıp yayma suretiyle umuma arzedilen ”Gönül” adlı albümde izinsiz kullanıldığını, müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini belirterek 10.000 TL manevi ile şimdilik FSEK m.68 kapsamında 5.000 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ”Gönül” adlı albümün toplatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Asıl dosya davalıları F.. S.., B.. S.. ve S.. Y.. vekili, davanın S. Müzik Yapım Rekl. Bilgisayar Yayıncılık ve Tic. Ltd. Şti. yerine müvekkilleri aleyhine açılmasının doğru olmadığını, müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, anılan fikri ürün üzerindeki eser sahipliğinin ihtilaflı bulunduğunu, maddi ve manevi tazminat istemlerinin fahiş olduğu belirterek davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar ve birleşen dosya davalısı şirket davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve toplanan delillere göre, davacının kısmi eser sahipliğinden kaynaklanan haklarının ihlal ediliği, ”Gönül” adlı albümü çoğaltıp piyasaya sunan yapımcı şirket S. Müzik.. Ltd. Şti. ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğu, şirket ortakları ve çalışanı olan davalılar F.. S.. ve B.. S..’ın davada pasif husumet ehliyetlerinin bulunmadığı, diğer davalı S. Se. Y.nın şirket ortağı olmadığı gibi söz konusu albümdeki eserle de herhangi bir bağlantısı olmadığı, maddi zararın tam olarak tespit edilememesi nedeniyle TMK’nın 4. maddesi ve TBK’nın 50/II maddeleri dikkate alınarak maddi tazminat tutarının 2.250 TL olarak tespit edildiği, manevi tazminat talep koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, asıl davada, davacı A.. B.. tarafından davalılar aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine; birleşen dosyada davanın kısmen kabulü ile takdiren 2.250 TL maddi tazminatın ve 2.000 TL manevi tazminatın davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, davalı E. Ş.’ın yorumcu olarak bulunduğu “Gönül” isimli albümün toplatılmasına karar verilmiştir.
Kararı, birleşen dosya davalısı şirket vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve birleşen davanın davalısı mümeyyiz şirketin, tarafı olmadığı asıl davanın davalıları E.. Ç.. ve E.Ş. hakkındaki hükmü temyiz hakkının bulunmamasına göre, birleşen davanın davalısı mümeyyiz şirket vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak birleşen davada, mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi heyetince düzenlenen raporda davacının bestecisi olduğu ” Kara Kışa Döndü Ömrüm” adlı müziğin müstakil bir sanat eseri olarak özgünlüğünü kanıtlayacak niteliklerinin saptanamadığı görüşü açıklanmıştır. Bir fikri ürünün 5846 sayılı FSEK’in 3. maddesi uyarınca musiki eseri olarak korunabilmesi için aynı Kanun’un 1/B-a bendi uyarınca sahibinin hususiyetini taşıyan fikir ve sanat mahsulü vasfında olması gereklidir. Sahibinin hususiyetini içermeyen fikri ürünlerin 5846 sayılı FSEK kapsamında eser sahipliğinden kaynaklanan koruma bahşetmesi söz konusu olamayacağından bu Kanun’un 68. maddesine dayalı telif tazminat talebinde bulunulmasıda mümkün değildir. Bir fikri çabanın eser olup olmadığının mahkemece resen dikkate alınması gerekir. Nitekim, somut uyuşmazlıkta bilirkişiler, az önce de açıklandığı üzere, dava konusu melodinin orjinallik unsuruna sahip olması halinde ihlalin söz konusu olacağını ifade ettikten sonra eylemin 5846 sayılı FSEK’in 84. maddesine göre niteleme ve değerlendirmesini de yapmışlardır. Bu durumda, öncelikle bilirkişi heyetinden davacının bestecisi olduğunu iddia ettiği ”Kara Kışa Döndü Ömrüm” adlı melodinin 5846 sayılı FSEK’in 1/B-a bendi ve 3. maddesi anlamında hususiyet unsurunu haiz musiki eseri sayılıp sayılmadığı konusunda ek rapor ya da bu hususta gerektiğinde yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle uyuşmazlıkta uygulanacak yasa hükmünün belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu dava konusu melodinin musiki eseri olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, birleşen davaya ilişkin olarak hükmün birleşen davanın davalısı mümeyyiz şirket yararına bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre de, mahkemece davalı eyleminin 5846 sayılı FSEK’in 68. maddesi kapsamında kaldığından bahisle belirlenen tazminatın 3 katına hükmedilmesi suretiyle aynı madde hükmü gereğince taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi kurulduğu dikkate alınmaksızın davalı E. Ş.’ın yorumcusu olduğu ”Gönül” isimli albümün toplatılmasına da karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davanın davalısı mümeyyiz şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, birleşen davanın davalısı mümeyyiz şirket vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.