YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17992
KARAR NO : 2015/4434
KARAR TARİHİ : 30.03.2015
ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/06/2014 tarih ve 2012/109-2014/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı … A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı …’ın davalı bankanın çalışanı ve aynı zamanda arkadaşı olduğunu, 1999 yılında davalı bankanın Ceyhan Şubesi’nde İsmail aracılığıyla hesap açtığını, davalının hesabında bulunan 400 TL’yi müvekkilinden habersiz olarak kullandığını, yine hesabına havale gelmiş gibi dahili mahsup yaparak 2.000 TL çektiğini, bu paralarla ilgisi olmadığı halde bankanın kendilerinden 05.05.2000 tarihinde 2.175 TL tahsil ettiğini, bankanın adam istihdam eden sıfatıyla sorumlu olduğunu, halen ceza dosyasında davalı İsmail ve müvekkilinin sanık olarak yargılandığını, olay nedeniyle manevi zararının bulunduğunu, ileri sürerek 2.575 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın davalılardan faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı … A.Ş. vekili, tediye fişlerindeki imzaların davacıya ait olduğunu, 2.175 TL’yi rızası ile ödeyip bankayı ibra ettiğini, halen davalı İsmail’le birlikte zimmet suçundan yargılandığını, ceza dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı …, davacının açtığı davayı kabul ettiğini, ceza dosyasında belirtilen parayı zimmetine geçirdiğini beyan etmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda,davalı …’a karşı açılan davanın davalının kabul beyanı doğrultusunda kabulüne, davalı banka yönünden ise bankanın, banka personeli olmayan ve hakkında zimmete iştirak suçundan açılan davadan da beraat eden davacıdan zararını tahsil etmesinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.175 TL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen, 400 TL maddi ve 2000 TL manevi tazminatın ise davalı İsmail’den tahsiline, davalı banka yönünden ise manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı … A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı … A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı … A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 110,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.