YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18080
KARAR NO : 2015/4433
KARAR TARİHİ : 30.03.2015
FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/06/2014 tarih ve 2013/166-2014/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “…” adlı kitabın yazarı olduğunu, müvekkilinin kitabındaki başlığın davalı belediye başkanlığı ve belediye başkanı olarak görev yapan davalı gerçek kişi tarafından belediye kataloğunda ve internet sitesinde kendi tanıtımları için izinsiz şekilde kullanıldığını ileri sürerek, davalıların haksız kullanımlarının durdurulmasını ve 1’er TL manevi tazminat ile fazla dair haklarını saklı tutarak, 1’er TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Her iki davalı vekili, davacının kitabı ile belediyenin ücretsiz olarak dağıttığı kitapçığın herhangi ilgisi olmadığını, tanıtım filminin isim taşımadığını ayrıca, “…” ibaresinin marka özelliği olmayıp herkesçe kullanılan genel bir ibare olduğunu, bu nedenle FSEK kapsamında korunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, “… … …” ibaresinin günlük dilde sıkça kullanılan özgün olmayan bir ifade olması nedeniyle davalılarca kulanılmasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı, davalı belediye başkanlığı kitapçığı ile davacıya ait kitabın birbiri ile ikamelerinin mümkün olmadığı, bu haliyle iltibastan söz edilemeyeceği ayrıca, belediye tarafından bastırılan kitapçığın ticari bir kaygı taşımadığı gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.