Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/18749 E. 2015/3611 K. 16.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18749
KARAR NO : 2015/3611
KARAR TARİHİ : 16.03.2015

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/03/2014 tarih ve 2013/100-2014/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “…” ibaresinin marka olarak tescili için TPE’ne başvuruda bulunduğunu, başvurunun davalı şirkete ait “… …” ibareli markaya benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi uyarınca reddedildiğini, benzerlik ve red nedeninin oluşmadığını, redde dayanak markanın zayıf bir ayırt ediciliğe sahip olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili ve davalı … Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalı yargılamaya katılmamıştır.
Mahkemece, davalılar …Makine A.Ş. ve Limited Şirketi hakkına açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, davalı… yönünden ise, başvuru “…” sözcüğünden ibaret iken, redde dayanak markanın “… MODULAR” sözcüklerinden oluştuğu, “…” sözcüğü üstte ve büyük puntolarla yazılı iken, “…” ibaresinin altta ve her bir harf bir kare içine gelecek şekilde daha küçük ve geri planda yazılı olduğu, ”Modular” ibaresinin redde mesnet marka kapsamındaki mallar yönünden tanımlayıcı olduğu, ayırt edici sözcüğün “…” olduğu, dolayısıyla davacıya ait başvuru, redde dayanak marka ile aynı değilse de, ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğundan, 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi anlamında tescil engelinin gerçekleşmiş olduğu gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.