YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/1898
KARAR NO : 2014/10526
KARAR TARİHİ : 04.06.2014
MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/05/2013
NUMARASI : 2012/218-2013/80
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2013 tarih ve 2012/218-2013/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 29/08/2003 tarihli franchise sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre; müvekkiline ait Leman Kültür sistemi ve buna bağlı marka ve isim hakkı, ticari unvan ve hizmet markalarının davalı yanca da kullanılmasına yönelik anlaşma yapıldığını, zaman zaman müvekkili tarafından yapılan tespitlerde davalının sözleşmenin muhtelif hükümlerine uymadığını, sözleşmeyi ihlal ettiğinin saptandığını, bu ihlallerin devamlılık göstermesi nedeni ile Ankara 28 Noterliği’nin 27/09/2012 tarih ve 11…yevmiye numaralı ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini, davalının bu feshe rağmen haksız eylemlerine devam ettiğini ileri sürerek, öncelikle tedbir kararı verilmesini, tecavüzün durdurulması ve önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla tecavüz nedeniyle yoksun kalınan kazanç, sözleşmeden doğan uzun alım bedellerinden doğan alacak ve cezai şart alacağı olarak 49.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin, marka lisans sözleşmesi, marka kullanım hakkı ile birlikte marka sahibinden aynı isimli bir miktar ürün satın alma/franchise sözleşmesi niteliğinde olduğu, bu tür sözleşmelerin niteliği itibari ile BK’nın 123 maddesine göre her iki taraf borç yükleyen, iki taraflı snallagmatik sözleşmeler olduğu, tek taraflı irade beyanı ile sona erdirilemeyeceği, ayrıca B.K. hükümlerine göre sözleşmenin feshi için gönderilen ihtarnamede belirli bir sürenin verilmesi gerektiği, somut olayda ihtarnamede davalı tarafa süre verilmediği, dolayısıyla feshin şekil şartlarına uygun olmadığı, bu durumda sözleşmenin devam ettiği, markanın haksız kullanımından bahsedilemeyeceği, fesih nedeni olarak belirtilen hususların da ancak geçerli bir fesih bildiriminin yapılması halinde incelenebileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taraflar arasındaki franchise sözleşmesinin feshine rağmen davacıya ait marka, isim ve logoların kullanılmasından kaynaklanan tecavüzün önlenmesi, tazminat ve alacak istemlerine ilişkindir. Fesih, feshin haklı olup olmamasına göre davalı tarafın buna ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, feshe ilişkin iradenin karşı tarafa ulaşması ile sonuç doğuracağından bu andan itibaren taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi son bulur. Sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra davalının davalıya ait marka, isim ve logoları kullanması ise izinsiz kullanım olacağından davacının taleplerinden tecavüzün durdurulması ve önlenmesi talebi hakkında kabul kararı vermek gerekirken, bu talep yönünden de red kararı verilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca, davacının bu talep dışındaki sair talepleri bakımından ise, fesih nedeni olarak ileri sürülen ihlallerin tek tek değerlendirilmesi ve 818 sayılı BK’nın 106 ve 107. maddeleri kapsamında ihtarın sonuçsuz kalıp kalmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.