YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/2050
KARAR NO : 2014/11928
KARAR TARİHİ : 23.06.2014
MAHKEMESİ : MUT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/09/2013
NUMARASI : 2009/276-2013/458
Taraflar arasında görülen davada Mut Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2013 tarih ve 2009/276-2013/458 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili firmanın iş makinelerinin sevki için 4.500,00 TL bedel karşılığında davalılardan B.. Ş.. ile anlaştığını, ücretini peşin olarak ödediğini, iş makinelerinin davalı B.. Ş..’in maliki olduğu 06 .. 4.. plakalı araç arkasında takılı bulunan diğer davalı Ş.. H… Ulus Nak Taah.Turz. İnş. Akaryakıt H.. Oto İth. ve İhr. San. Tic. Ltd. şirketinin maliki bulunduğu 06 .. 0.. plaka sayılı dorse (treyler) ile taşımakta iken 30/04/2009 tarihinde sürücü Dursun Avcı’nın tam kusurlu olması nedeniyle devrildiğini, müvekkil şirketine ait iş makilerinin hasar gördüğünü ileri sürerek 150.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 50.000,00 TL kazanç kaybının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı B.. Ş.. vekili, zarar miktarının fahiş olduğunu, müvekkilinin kusurlu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı ile davalı B.. Ş..’in davacıya ait iki adet Sumitomo 210 cc marka iş makinesinin taşınması hususunda 4500 TL bedelle anlaştıkları, dava dışı D.. A..’nın sürücü olarak davalı B.. Ş..’in Maliki olduğu ve 06 .. 4.. plaka sayılı araç ve arkasına takılı bulunan ve davalı şirkete ait 06 .. 0.. plaka sayılı treyleri sevk ve idare ettiği sırada kaça yaptığı, sürücünün tam kusurlu olduğu, toplam hasarın 49. 560,00 TL olduğu, iki makinenin çalışmaması sebebiyle uğranılan kazanç kaybının ise toplamda 12.500,00 TL olarak hesaplandığı, davalı Bülent’in taşıma sözleşmesi gereğince sorumlu bulunduğu, diğer davalı şirketin yarı römork cinsi ile trafik siciline tescilli treylerin ruhsat maliki olması sebebiyle sorumlu bulunmadığı gerekçesiyle Ş.. H.. Ulus. Nak. Taah. Turz. İnş. Ltd. Şti hakkındaki davanın reddine, davalı B.. Ş.. hakkındaki davanın kabulü ile davaya konu iş makinelerinde meydana gelen 49.560,00 TL hasar bedeli ile 12.500,00 TL mahrum kalınan kazanç kaybından oluşan toplam 62.060,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, taşımadan kaynaklanan tazminat talebinen ibaret olup mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda iş makinalarına ait hasar faturaları dikkate alınarak davacı hasarı 49.560,00 TL olarak hesaplanmıştır. TTK 785/son maddesine göre “hasardan doğan tazminat ancak eşyanın gönderilene teslim edileceği yerde hasardan önceki değeri ile hasardan sonraki değeri arasındaki mevcut farka göre tespit edilir.” Mahkemece sadece hasara ait faturalar nazara alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA,ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.