YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/2990
KARAR NO : 2014/10306
KARAR TARİHİ : 02.06.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ….Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/10/2013 tarih ve 2012/316-2013/407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin sigortalı kayısı bahçesinde meydana gelen don olayı nedeniyle verim kaybı yaşandığını ancak davalının don olayının kayısı ağaçlarındaki çiçeklenme döneminde meydana geldiğinden bahisle tazminat ödemesi yapmadığını oysa kayısı ağaçlarının meyve tutmaya başladığını bu nedenle zararın poliçe teminat kapsamında bulunduğunu ileri sürerek 14.000,00 TL tazminatın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep vedava etmiştir.
Davalı vekili, davacı taşınmazında don olayı nedeniyle meydana gelen ürün kaybının poliçe teminat kapsamında olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca zarar oluşan taşınmazlarda ağaç üzerindeki meyvenin çiçeklenme aşamasını tamamlayıp küçük meyve dönemine geçtiği, bu dönemde hasarın meydana geldiği, hasarın poliçe teminatı dahilinde bulunduğu, davacının poliçe kapsamında talep edebileceği tazminat miktarının 13.758,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 13.758,00 TL’nin poliçedeki son hasat tarihinin 23.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 704,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.