YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/3272
KARAR NO : 2014/9738
KARAR TARİHİ : 27.05.2014
MAHKEMESİ : GEBZE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/09/2013
NUMARASI : 2013/480-2013/434
Taraflar arasında görülen davada Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/09/2013 tarih ve 2013/480-2013/434 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili emrine keşide edilen G..Bankası İstanbul/Kaynarca Şubesi.. nolu hesabına ait, 25.11.2011 tarihli 20.000,00 TL bedelli çek nedeniyle müvekkilinin alacaklı olduğunu, çekin süresinde bankaya ibraz edilmediğini, davalının müvekkiline olan borcunu ödemediğini belirterek TTK’nın 732. maddesi kapsamında çekten kaynaklanan 20.000,00 TL’nin ibraz süresinin son günü olan 05/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, talep ve dava haklarının zamanaşımına uğradığını, davacının kendisini dolandırdığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davalının dava konusu çeki davacıya verdiğini kabul ettiği, çekin hukuki yapısı gereği bir ödeme aracı olduğu ve tek başına davacı lehine alacak teşkil ettiği, aksinin yazılı bir belge ile ispat edilmesi gerektiği, davalının bunu ispat edemediği, çekin bankaya ibraz edilmemesinin alacağın olmadığı anlamına gelmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 20.000,00 TL alacağın ibraz süresinin son günü olan 05/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
1-Dava, 6102 sayılı TTK’nın 732. maddesine dayalı olarak açılan sebepsiz zenginleşme davası olup, davalının süresinde verdiği cevap dilekçesi ile zamanaşımı definde bulunduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, mahkemece zamanaşımı defi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesizin davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.