YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/329
KARAR NO : 2014/7903
KARAR TARİHİ : 28.04.2014

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
SAN. VE TİC. A.Ş.
VEKİLİ : AV. …
VEKİLİ : AV. …

Taraflar arasında görülen davada… 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/11/2012 tarih ve 2011/463-2012/764 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalı şirketin … nezdinde adına tescil ettirdiği 2009-04876 nolu çoklu endüstriyel tasarımlardan 4 nolu tasarımın müvekkil şirket adına … nezdinde tescilli bulunan 2008-05445 nolu çoklu tasarımlardan 1 nolu tasarımla neredeyse birebir aynı olduğunu, davalı yanın dava konusu tasarımını müvekkil şirketin başvurusu sonrasında tescil ettirdiğini ileri sürerek yenilik ve ayırt edicilik unsuru bulunmayan davalı şirket adına kayıtlı 2009-04876 sayılı çoklu tasarımlardan 4 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacı tarafından tescil edilen tasarımın mozaik görünüm değil üzerinde yer alan desen olduğunu, mozaik görünümün antik çağlardan beri kullanılması nedeniyle koruma kapsamı dışında kaldığını, piyasada mozaik görünüme sahip birçok farklı modelde ürün bulunduğunu, bu nedenle her iki tasarımın aynı veya benzer sayılamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu tasarımlar kıyaslandığında ortak özellikler açısından davalı adına tescilli tasarımda ayırt edicilik unsurunun bulunmadığı, davacı tasarımının koruma tarihinin daha önceki bir tarihe denk gelmesi nedeniyle davalı adına kayıtlı 2009-04876 nolu çoklu tasarımlardan 4 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.