YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/3348
KARAR NO : 2014/9157
KARAR TARİHİ : 13.05.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 20. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 07/11/2013
NUMARASI : 2013/123-2013/325

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 tarih ve 2013/123-2013/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, Almanya’da işçi olarak çalıştığını, birikimlerini babasına gönderdiğini, İ. Bankası Kütahya Şubesi görevlilerinin babasına yüksek faiz verdikleri ve paranın devlet güvencesinde olduğu yönündeki aldatıcı beyanları karşısında babasının kendi adına söz konusu bankada vadeli mevduat hesabı açtığını, 23.09.2002 tarihinde söz konusu bankaya davalı TMSF’nin el koyduğunu, ısrarlarına rağmen yatırılan parayı bankadan alamadığını ileri sürerek, nispi harçtan muaf tutulma talebinin kabulü ile 118.000,00 Euro’nun faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacı asile eksik yargılama harcının yatırılması için ihtaratlı davetiye tebliğine rağmen davacının eksik harcı yatırmadığı gerekçesiyle, HMK’nun 115/2 madde gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Dava, alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, eksik yatan nispi karar ve ilam harcının tamamlanması için çıkartılan muhtıraya rağmen harç eksikliğinin tamamlanmadığı gerekçesiyle, HMK’nın 115/2. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Ancak, 6100 sayılı HMK’nın 115. maddesinde dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddedileceği belirtilmişse de, HMK’nın 114. maddesinde dava şartları sınırlı sayıda sayılmış olup, bunlar arasında gider avansı bulunsa da harç bulunmamaktadır. Yine aynı yasanın 120. maddesinde harç ve gider avansının dava açılırken yatırılması gerektiği belirtilmekle birlikte, sadece gider avansının yatırılması için iki haftalık kesin süre verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu durumda, somut olaya 492 sayılı Harçlar Kanunu uygulanması gerekmektedir. 492 sayılı Harçlar Kanunu’n 32. maddesi “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak ilgilisi tarafından ödenmiyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır.” hükmünü haizdir. Madde metninden eksik nispi karar ve ilam harcının çıkartılan muhtıraya rağmen tamamlanmaması halinde HMK’nın 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi, yasada belirtilen süre içerisinde eksik harcın tamamlanmaması durumunda da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği açık olmakla, mahkemece yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.