YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/35
KARAR NO : 2014/2117
KARAR TARİHİ : 07.02.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.11.2012 gün ve 2011/705-2012/550 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.10.2013 gün ve 2013/2833-2013/18125 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de … şirketine ait makbuz karşılığında para alındığını, yabancı şirketin Türkiye’de kurulu olan davalı şirketlerin ortağı olduğunu ve doğrudan bu şirketlerin kontrolü altında bulunduğunu, yabancı şirkete ait makbuzlarla toplanan paraların Türkiye’deki şirketlere aktarıldığını, yönetim kurulu başkanları dahi aynı olan bu şirketler arasında organik bağ olduğunu, …’un 40. maddesi uyarınca Türk Mahkemesi’nin milletlerarası yetkiye sahip bulunduğunu, ayrıca söz konusu eylem haksız fiil niteliğinde olduğundan olaya anılan Kanun’un 34. maddesi uyarınca … Hukuku’nun uygulanmasının gerektiğini, davalıların faaliyetlerinin … Borçlar ve Ceza Kanunları’na aykırılık teşkil ettiğini, tüzel kişilik perdesinin aralanması ilkesi gözetildiğinde davalı şirketlerin sorumluluklarına gidilebileceğini, ayrıca davalı yönetim kurulu başkanının da zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 37.960,33 TL’nin faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur..
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 11.10.2013 gün ve 2013/2833- 2013/18125 sayılı kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL
karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.