YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/4525
KARAR NO : 2014/18891
KARAR TARİHİ : 03.12.2014
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2013 tarih ve 2009/278-2013/136 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde faaliyet yürüten Sosyal Bilimler Araştırma Grubunun “Uluslararası Bağlamda İlköğretim Öğretmen Adaylarının Geometrik Dönüşüm Becerilerinin Geliştirilmesi” adlı projenin yürütücüsü olduğu, proje ile ilgili davalı ile akdedilen sözleşmenin haksız şekilde feshedilerek projenin iptal edildiğini, bu nedenle müvekkilinin maddi-manevi zarara uğradığını ileri sürerek 1.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş olup, ıslahla maddi tazminat talebini 32.260 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın görevli mahkemede açılmadığını, davacının projeyi sözleşmeye aykırı şekilde yürüttüğünü, bu nedenle iptal işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait projenin ilim ve edebiyat eseri olduğu, dolayısıyla görev itirazının reddedildiği, davalının herhangi bir bildirim yapmaksızın sözleşmeyi feshetmesinin sözleşmenin 14 ve 18. maddelerine aykırı ve haksız olduğu, projenin haksız feshiyle sonuçlanan sözleşme ilişkisinde, sadece davalının değil, davacının da sözleşme hükümlerine aykırı şekilde, davalıya bildirim yapıp onayını almadan Finlandiya örneği yerine Tayvan’ı rapora ve projeye dahil ederek kusurlu davrandığı, dolayısıyla her iki tarafın da eşit kusurlu olduğu, kanıtlanan toplam maddi zararın 36.260,00 TL olarak belirlendiği, manevi tazminat isteminin ise yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, sözleşmenin haksız olarak feshedildiğinin tespitine, davacının kusur oranı dikkate alınarak 18.130 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, manevi tazminat ve fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, davalı kuruma harç yüklenmiş ise de davalı kurumun, 278 sayılı Yasa’nın 14. maddesi uyarınca yargı harçlarından muaf olduğu dikkate alınmadan davalının yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının davalı kuruma harç yükleyen 5. ve 8. paragraflarının hüküm fıkrasından çıkarılarak 5. paragraf yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan davalının harç ile sorumlu tutulmamasına ve davacı tarafından yatırılan 783,10 TL peşin harç ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve istem halinde davacıya iadesine”, 8. paragraf yerine “Kabul red oranının takdiren ½ olarak tayinine ve davacı tarafından yapılan 1.262,90 TL yargılama giderinden payına düşen 631,45 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanının davacı üzerinde bırakılmasına” cümlelerinin yazılmasına, kararın temyiz eden davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 309,10 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.