YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/4650
KARAR NO : 2014/6974
KARAR TARİHİ : 09.04.2014
MAHKEMESİ : ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/09/2013
NUMARASI : 2013/48-2013/123
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2013 tarih ve 2013/48-2013/123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 08/12/2012 tarihli sözleşmeye istinaden davalı şirketin Antalya’daki adresinde bulunan hastane içinde 120 kullanıcılı bilgisayar yazılım programı geliştirerek 23/10/2012 tarihinde davalı şirkete programı yerinde kurarak teslim ettiğini, davalı şirketin 45.000 USD sözleşme bedelini ihtara rağmen ödemediği gibi sözleşmeyi de programda eksiklikler olduğu gerekçesiyle haksız olarak fesh ettiğini ileri sürerek sözleşmenin haksız feshedildiğinin tespiti ile 45.000 USD lisans bedelinin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın alacak davası olduğu, asliye ticaret mahkemelerinin görevli bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu olayda sözleşme konusu bilgisayar yazılım programının davacı yanca üretildiği ve sözleşme uyarınca bedeli mukabilinde davalı tarafa devredileceği konusunda herhangi bir ihtilaf olmadığı, ayrıca sözleşme konusu bilgisayar yazılımının izinsiz olarak kullanılması, çoğaltılması, yayılması ve işlenmesi gibi iddiaların da söz konusu olmadığı, taraflar arasındaki ihtilafın asıl sebebinin davacı tarafın üretmiş olduğu bilgisayar yazılım programının sözleşmedeki şartlara ve davalının ihtiyacına uygun olup olmadığı, programın yeteri kadar işlevsel veya nefasetten yoksun olup olmadığı hususlarına ilişkin olduğu, böyle bir ihtilafa uygulanacak kuralın ise TBK’nın 380 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesine ilişkin hükümler olduğu, 5846 sayılı Kanuna göre çözümlenmesi gereken herhangi bir ihtilafın bulunmadığı, sözleşmenin konusunun herhangi bir tescilli marka veya FSEK korumasına haiz yazılım programı olmasının tek başına mahkemeyi görevli kılmaya yetmeyeceği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 3. maddesine göre sözleşme konusu, mülkiyeti ve patenti davacıya ait olan HBYS adlı yazılım programıdır. Davacı sözleşmenin anılan maddesine göre, davalıya yazılım programı satmakta bunun karşılığında da sözleşmenin 22. maddesinde belirtilen lisans bedelini tahsil etmektedir. Davacı işbu davada da ödenmeyen lisans bedelinin tahsili ile lisans sözleşmesinin haksız feshedildiğinin tespitini talep etmektedir.
Lisans sözleşmesi ve lisans bedeli 5846 sayılı FSEK’nın 52. vd maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanun’un 76. maddesine göre de bu Kanun’un düzenlediği hukuki ilişkilerden doğan davalarda, ihtisas mahkemeleri olarak Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi görevlidir. Dairemizin yerleşmiş kararları da bu yöndedir. (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.14399/K12945) Bu itibarla mahkemece işin esasına girilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 09/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.