Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/4822 E. 2015/2888 K. 03.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/4822
KARAR NO : 2015/2888
KARAR TARİHİ : 03.03.2015

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/11/2013 tarih ve 2013/219-2013/559 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/03/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. … ile davalılar vekili Av. … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı …’ın 02.07.2007-31.07.2009 tarihleri arasında müvekkili şirkette çalıştığını, müvekkilinin ticari sır ve müşteri bilgilerine vakıf olduğunu, davalı …’ın 27.07.2009 tarihinde işten ayrılırken BK’nun 348. maddesi uyarınca rekabet yapmama konusunda ibraname imzaladığını, ibranamede sayılan firmalara 30.03.2011 tarihine kadar teklif vermemeyi taahhüt ettiği halde davalı …’ın müvekkili ile aynı alanda faaliyette bulunan davalı şirketin %50 hissesini 21.05.2010 tarihinde devralıp yetkili müdür olduğunu, rekabet yasağı kapsamındaki şirketlere fiyat teklifi verdiğini, ibranamede sayılan firmaların taşıma işlerini gerçekleştirerek müvekkilini zarara uğrattığından sözleşmede öngörülen 50.000 USD cezai şartı ödemesi gerektiğini, davalı şirketin TTK’nun 57/6-7-8. fıkralarını ihlal ettiğini, davalı şirketin ortağı ve yetkilisi …’ın rekabet yasağı sözleşmesinde imzası olup bu halde davalı şirketin kusurlu bulunduğunu ileri sürerek, davalıların haksız rekabetinin ve davalı …’ın rekabet yasağı ve sır saklama yükümlülüğünü ihlal ettiğinin tespitine, men’ine, rekabet yasağı ve sır saklama yükümlüğünü ihlali nedeniyle 50.000 USD cezai şartın davalı …’dan tahsiline, TTK’nun 58/d maddesi uyarınca 30.000 TL maddi ve TTK’nun 58/e ve BK’nun 49. maddesi uyarınca 10.000 TL manevi tazminatın davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacının dayandığı ibranamenin geçersiz olduğunu, güçlü olan davacı tarafça tek taraflı, önceden matbu olarak hazırlandığını, müvekkili şirketin davalı …’ın ortak olmasından çok önce dava dışı … ve … firmaları ile çalışmaya başladığını, müvekkillerinin haksız rekabet ve rekabet yasağını ihlal niteliğinde eylemlerde bulunmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı … şirketinin dava tarihi ve dava tarihinden sonra gerek davacı ve gerekse davalı şirketle ticari ilişkisinin devam ettiği, … İnşaat adlı firma ile davalı şirketin ticari ilişkisinin davalı …’ın davalı şirkette istihdam edilmesinden önce başladığı, davalı şirketin davalı Mustafa’yı istihdam edip …’ın şirket ortağı olmasından sonra özellikle ağır taşıma olarak adlandırılan hizmetin davacı şirketten davalı şirkete kaydığı, ibranamede ağır taşıma yönünden … İnşaat açısından herhangi bir sınırlama getirilmediği, davalı …’ın davacı şirket ile olan hizmet aktinin fesih tarihi ile 30/03/2011 tarihi arasında davacı şirketin taahhüt ettiği rekabet sınırını aşacak şekilde … İnşaat ve listede belirtilen diğer şirketlere teklif verdiği iddiasının kanıtlanamadığı, davalı şirkete yöneltilen haksız rekabet ve buna bağlı maddi-manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı …’ın davacı şirketteki işinden ayrılmasından sonra rekabet yasağının ihlali nedeniyle cezai şart, haksız rekabetin tespiti ve tazminat istemlerine ilişkindir.
Davacı ile davalı … arasında imzalanan 27.07.2009 tarihli ibranamede “…çalışma esnasında edindiğim bilgiler ışığında …, …, …, …, …-…, …(ağır iş makineleri için geçerlidir), …-…., … İnşaat (yedek parça, standart araç ve parsiyel yüklemeler hariç), gemi nakliyeleri hariç yukarıdaki şirket müşterilerine 30.03.2011 tarihine kadar yeni işyerimde teklif vermeyeceğimi ve rekabetin yasaklandığı kanuni ölçüler içerisinde hareket edeceğimi, aksi taktirde 50.000 USD tazminat ödeyeceğimi kabul ve taahhüt ederim” hükmü düzenlenmiş olup anılan hüküm ile davalı … için dava dışı … yönünden yedek parça, standart araç ve parsiyel yüklemeler ile gemi taşımaları dışında kalan tüm taşımalar için “ağır taşımalar dahil” yasak getirilmiştir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise “…davalı …’ın davacı şirketten ayrılmasından sonra da davacının dava dışı … İnşaat firması ile ticari ilişkisinin devam ettiği ancak, satışlarında düşüş görüldüğü, davalı şirketin … Şirketi ile ticari ilişkisinin ise 2009 yılı Ekim ayında başladığı ve dava tarihine kadar devam ettiği, davalı şirketin davalı …’ı 2010 yılı Mart ayında istihdam edip …’ın davalı şirkete 12.05.2010 tarihinde ortak olmasından sonra özellikle ağır taşıma olarak adlandırılan işlerin davacı şirketten davalı şirkete kaydığı, bu tarihlerden sonra … firmasının davacı şirkete genellikle standart nakliye hizmetinin yapılması hususunda görev verdiği…” tespiti yapılmış olup mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın ibranamede öngörülen hüküm ve bilirkişi raporunda yapılan bu tespitler çerçevesinde değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken ibraname hükmü hatalı yorumlanıp “ağır taşıma yönünden … İnşaat firması açısından herhangi bir sınırlama getirilmediği” kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.