YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/4916
KARAR NO : 2014/10910
KARAR TARİHİ : 09.06.2014

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 04/10/2013
NUMARASI : 2013/486-2013/487

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/10/2013 tarih ve 2013/486-2013/487 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin E. asıl unsurlu çok sayıda markasının bulunduğunu, davalının ise “ E. GIDA UNLU MAMÜLLER FIRINI ” ibaresini kendi adına tescil ettirdiğini, oysa davalı markanın müvekkiline ait markalar ile iltibas oluşturacak şekilde benzer olduğunu, davalının kötüniyetli olarak anılan ibareyi tescil ettirdiğini, ayrıca davalının anılan markayı kullanmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı markası ile davacıya ait “E. Un” ve “E. Yağ” arasında iltibas tehlikesinin bulunduğu, fakat davacının hükümsüzlük davası açma konusunda hak düşürücü süreyi geçirdiği, ancak, davacı iddialarından birisinin de, davalı adına tescilli markanın kullanılmaması nedeniyle hükümsüzlüğü istemine ilişkin olduğu, dosyaya ibraz edilen 03/05/2010 tarihli bilirkişi raporunda, davalı adına tescilli markanın 42. sınıf hizmetler yönünden kullanıldığının ispat edilemediğinin belirtildiği, bu nedenle, 42. sınıf yönünden, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 42. sınıf hizmetler yönünden davalı adına tescilli “E. Gıda Unlu Mamüller Fırını” markasının hükümsüzlüğüne, karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemenin davanın tümü ile reddine ilişkin ilk kararının davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz’in 26.03.2013 Tarih 2013-2792 E., 2013-5898 K. sayılı karar düzeltme ilamı ile 30 ve 35. sınıftaki mal ve hizmetler bakımından davacının temyiz itirazının reddedilerek kesinleşmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece hükümsüz kılınan 42. sınıf hizmetler bakımından davalı markasının koruma süresinin sona ermesi ve yenilenmemesi nedeni ile davalının bu sınıf bakımından marka hakkının sona erdiği son celse davalı yan vekilinin beyanından da anlaşılacağı üzere tarafların kabulünde olup, mahkemece bu hususun TPE’ den araştırılarak bu sınıf bakımından davanın konusuz kalıp kalmadığı üzerinde durulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.