YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/5400
KARAR NO : 2014/11677
KARAR TARİHİ : 17.06.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2013 tarih ve 2012/266-2013/635 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin promosyon projesi adı altında gazetelerin eski nüshalarının satışı amaçlı bir proje ortaya koyduğunu, hazırladığı bu projeyi, noter vasıtasıyla kayıt altına aldığını ve Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından projeye tescil belgesi verildiğini, davalı tarafından projenin izinsiz olarak uygulamaya konulduğunu, buna ilişkin Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nde açtığı davanın 5846 sayılı yasa kapsamında kalmadığı gerekçesi ile reddedildiğini, projenin halen davalı tarafından “Doğumgünü Hürriyeti” başlığı ile internet ortamında kullanılarak haksız kazanç elde edildiğinden, davalının eyleminin durdurularak, davacı lehine, promosyon projesinin mali hak devrine ilişkin sözleşme karşılığı olarak 5.000 TL maddi, davalının ürünü kendi ürünü gibi tanıtması nedeni ile manevi hakkının ihlalinden dolayı 20.000 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; doğum günü projesi uygulamasının 2003 yılı Temmuz ayından itibaren davalı şirket tarafından öncelikle çalışanlarına hediye olarak verilmek suretiyle kullanılmaya başlandığını, yapılan doğum günü sayfası uygulamasının davacı projesi ile ilgisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ekonomik değer ifade eden bir proje ürettiğinden söz edemeyeceği ve davalı kurum tarafından kullanılan doğum günü gazetesi promosyonu fikrinin ekonomik değer ifade edecek nitelikte eser ve proje sayılamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.