YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/6224
KARAR NO : 2014/14178
KARAR TARİHİ : 22.09.2014
MAHKEMESİ : IĞDIR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 19/07/2013
NUMARASI : 2013/179-2013/664
Taraflar arasında görülen davada Iğdır 2. Asliye HukukMahkemesi’nce verilen 19/07/2013 tarih ve 2013/179-2013/664 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkil şirketin dört adet tır çekicisi alımı için 11/11/2010 tarihinde davalı banka şubesinden dört ayrı kredi kullandığını, müvekkilinin kredilerin kalan 20 taksidini peşin ödeyerek borcunu bitirdiğini, davalı bankanın erken ödeme cezası adı altında 33.304,84 TL fazladan tahsil ettiğini, davalı bankanın sözleşmede her hangi bir oran belirtmeksizin erken ödeme cezası tahsil etmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, şimdilik 5.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile, talep sonucunu 33.304,84 TL’ye çıkarmıştır.
Davalı vekili, davanın kısmi dava şeklinde açılamayacağını, sözleşmeye göre müvekkili bankanın, erken kapama komisyon oranını belirlemek konusunda serbest olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın davalı banka ile ticari kredi sözleşmesi imzaladığı, kredi vadesinin bitimden önce davacı tarafın kredi borcunun tamamını ödediği, ancak bankanın erken ödeme cezası altında 33.304,84 TL kesinti yaptığı, davalı bankasının davacıyı taahhütnamenin 38-f maddesi içeriği hakkında bilgilendirilmediği, bu maddeyi davacı aleyhine kullandığı, madde içeriğine alınacak komisyon oranı yazılmadığından belirsizlik oluşturulduğu, sözleşmelerin açık, net ve anlaşılır şekilde düzenlenmemiş olduğu, dolayısıyla hükmün geçerli sayılamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava ticari kredinin erken kapatılması nedeniyle ödenen komisyon ücretinin istirdadına ilişkin olup, mahkemece bilirkişiden rapor alınarak, taraflar arasındaki sözleşmede komisyon oranı belirlenmeyerek bankaya tek taraflı belirlime yetkisi tanınmasının geçersiz olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Ancak, taraflar arasındaki sözleşmenin 38/f. maddesinde “müşterinin kredinin toplam tutarını veya vadesi gelmemiş bir veya birden çok taksiti ödemesi halinde bankanın ödenen tutarlara faiz indirimi yapıp yapmamakta serbest olduğu, ayrıca belirlenen ödeme planları dışında yapılan her türlü anapara ödemesi için bankaca belirlenecek erken ödeme masrafını ve komisyonunu ödemeyi kabul ettiği” hükmü bulunmakta ise de, sözleşmede erken kapatma halinde alınacak komisyon ücretinin oranı kararlaştırılmamış, bu konuda davalı bankaya tek taraflı belirleme yetkisi tanınmıştır. Mahkemece sözleşmedeki oran belli olmadığından diğer bankalardan bu tür kredilerin erken kapatılması halinde alınan komisyon ücretinin oranı sorulmamıştır. Bu durumda mahkemece alınan bilirkişi raporunda da bu konuda bir değerlendirme yapılmadığından, bu hususun diğer bankalardan da sorularak tespiti ve bundan sonra davalı bankanın uyguladığı erken kapama komisyonu oranının fahiş olup olmadığı hususunda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.