Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/6687 E. 2014/9733 K. 26.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/6687
KARAR NO : 2014/9733
KARAR TARİHİ : 26.05.2014

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 12/12/2013
NUMARASI : 2013/378-2013/569

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/12/2013 tarih ve 2013/378-2013/569 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimitarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini ancak tüm istemelere rağmen geri ödemediğini, Dortmund Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesinde açılan davanın kabul edilerek 61.355,03 Euro’nun davalı tarafından müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, ayrıca ek bir kararla yargılama giderlerinin hüküm altına alındığını, kararın kesinleştiğine ilişkin şerhin hükme işlendiğini ileri sürerek Federal Almanya Cumhuriyeti Dortmund Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’nin 1 O 215/09 numaralı dosyasından verilen 20.08.2010 tarihli kararının ve yargılama masraflarının tayini ile ilgili hükmün tenfizini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın münhasıran Türk Hukuk Mahkemelerinde görülmesi gereken davalardan olduğunu, bu hususun göz ardı edilerek verilen kararın tenfiz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça, anonim şirket olan davalıdan sermaye yatırımlarının geri ödenmesinin talep edildiği davada verilen kararın tenfizinin istendiği, mutlak ticari davalardan olduğu dikkate alındığında TTK kapsamında kaldığı, bu itibarla uyuşmazlığın çözümünün Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, 6102 sayılı TTK’nın 5’inci maddesi uyarınca bir yerde Asliye Ticaret Mahkemesi varsa aynı Yasanın 4’üncü maddesi gereği ticari sayılan davalarla özel hükümlere göre Asliye Ticaret Mahkemelerinde görülecek diğer işlere bu mahkemelerde bakılır. TTK’nın 4’üncü maddesinde ticari davalar sayılmıştır. Somut olayda davacı tarafça Almanya Cumhuriyeti Dortmund Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesince verilen hükmün tenfizi talep edilmekte olup tenfiz davaları 6102
sayılı TTK’nın 4’üncü maddesinde sayılan işler arasında değildir. Tenfizi istenen yabancı mahkeme kararında da “doğru olmayan vaatlerle davacının parasının tahsil edildiği, üçüncü kişiyi haksız bir şekilde zenginleştirme amacıyla yanlış bilgiler verilerek davacının yanıltıldığı” kabul edilerek ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, davaya bakılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.