Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/7811 E. 2014/14944 K. 01.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7811
KARAR NO : 2014/14944
KARAR TARİHİ : 01.10.2014

MAHKEMESİ : İZMİR 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/12/2009
NUMARASI : 2007/645-2009/643

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 tarih ve 2007/645-2009/643 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı N.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı nezdinde “Blok Taşıyıcı Sorumluluk Poliçesi” ile sigortalı bulunan dava dışı şirketin, İzmir’den Erzurum’a yapılacak margarin taşıma işini üstlendiğini, dava konusu margarin emtiasının davalı N.. A..’a ait, davalı A.. E.. sevk ve idaresinde bulunan 11 DL 819 plakalı kamyona 22.01.2007 tarihinde tam ve eksiksiz olarak yüklendiğini ve malların A.. E.. adına diğer davalı nakliyeci M.. E.. tarafından teslim alındığını ancak emtianın Erzurum’daki alıcısına teslim edilmediğini, meydana gelen kayıp dolayısıyla uğranılan zararın 20.014,00 TL olup sigortalı şirkete ödendiğini ileri sürerek anılan miktarın faiziyle davalılardan tahsilini talep ve etmiştir.
Davalı Metin, fiilen kendisine ait olan ancak davalı N.. A.. adına kayıtlı 11 DL 819 plakalı araç ile davacı nezdinde sigortalı olan dava dışı şirketten 22.01.2007 tarihinde margarin emtiasını teslim aldığını, Sivas ilinde aracının arıza yaptığını, durumu ilgili yerlere bildirmesine rağmen sonuç alamadığını, bu nedenle aracı orada bırakarak ertesi gün dönmek üzere oradan ayrıldığını, ertesi günü aracın bulunduğu yere gittiğinde kamyon ve malların yerinde olmadığını tespit ettiğini, durumu karakola bildirdiğini, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı sigortalısı tarafından Erzurum’a nakliyesi üstlenilen margarin emtiasının davalılardan N.. A.. adına kayıtlı olan 11 BL 819 plakalı araç ile nakliyesinin yapılması amacıyla davalılardan M.. E..’ e teslim edildiği ve M.. E..’in araç sürücüsü olduğu, çalınan emtia değerinin 20.014,39 TL olduğu ve 20.014,00 TL’nin davacı tarafça 22.05.2007 tarihinde sigortalısına ödendiği, meydana gelen hasardan TTK’nın 768 ve 781. madde hükümlerine göre davalı araç sahibi N.. A.. ile sürücü M.. E..’in müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle anılan davalılar hakkında açılan davanın kabulüne, diğer davalı A.. E.. yönünden açılan davanın ise bu davalının taşıyıcı olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı N.. A.. vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı N.. A.. vekilinin kendisine yapılan tebligatın usulsüz olduğuna dair temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Mümeyyiz davalı, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere, davaya cevap vermemiş, böylece davayı inkar etmiştir. Mümeyyiz davalının, tazminattan sorumlu tutulabilmesi için taşıyıcı olduğunun davacı tarafça ispatlanması gerekir. Mümeyyiz davalı temyizinde taşıyıcı olmadığını, dava konusu emtianın taşındığı aracı olay tarihinden önce dava dışı M. E. N.’e sattığını belirterek bunun delili olarak da olay tarihinden önce dava dışı M. E. N.’e verdiği vekaletnameyi ve aynı olay nedeniyle hakkında yürütülen ceza soruşturmasında, aracın sahibi olmadığı gerekçesiyle verilen takipsizlik kararını temyiz dilekçesine eklemiştir. Nitekim diğer davalı da savunmasında aracın kendisine ait olduğunu belirtmiştir. Her ne kadar 2918 sayılı Yasa uyarınca haricen satım işletenin değişmesi sonucunu doğurmaz ise de; somut uyuşmazlıkta araçta taşınan yük hasarı dava konusu edildiğinden, mümeyyiz davalının sorumluluğu 2918 sayılı Yasa’ya değil genel hükümlere tabidir. Bu itibarla, mahkemece mümeyyiz davalının sorumluğunun, yukarıda anlatılan hususlar nazara alınarak belirlenmesi için kararın mümeyyiz davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı N.. A.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı N.. A.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.