YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8289
KARAR NO : 2014/10886
KARAR TARİHİ : 09.06.2014
MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 11/09/2012
NUMARASI : 2011/639-2012/350
Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/09/2012 tarih ve 2011/639-2012/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ve davalı borcu üstlenen sıfatıyla TMSF vekili ile davalı müflis A.. B.. İflas İdaresi Memur vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Y..A.Ş. Kocaeli şubesinde banka personelinin aldatması ve yönlendirmesi ile parasını off-shore hesabına yatırdığını, paranın off-shore hesabına gitmeyip, Y.. A.Ş.’nin uhdesinde kaldığını ileri sürerek, 5.024,79 TL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece bozmaya uyularak, davacının fona devredilen Y.. Bank A.Ş’de hesap açılış tarihi itibariyle 4.650,24 TL’sı bulunduğu, davalılardan A.. B.., ve S.. E..’in BK 41. maddesinde düzenlenen haksız fiil sebebiyle kesinleşen mahkumiyet kararı gereğince ve TTK.’nın 321/son ve 336/5 maddeleri uyarınca sorumluluklarının bulunduğu, davaya katılan TMSF’nin davalı bankanın borcunu üstlenen sıfatıyla sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı banka vekili ve davalı banka ve borcu üstlenen sıfatıyla TMSF vekili ile davalı Müflis A.. B.. iflas idaresi memurları temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka ve borcu üstlenen TMSF vekilinin aşağıdaki 2 numaralı bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Davacı alacağının somut olayda esasen fona devredilen Y.. A.Ş’nin işleminden kaynaklanması karşısında, 5411 sayılı Bankalar Kanunu’nun 140’ıncı maddesi uyarınca davalı bankanın harçtan muaftır. Ancak mahkemece, davalı bankanın harçtan muaf olduğu belirtilmişse de, yargılama giderlerine davacı tarafından yatırılan peşin harç da eklenmek suretiyle yazılı şekilde davalı banka ve borcu üstlenen TMSF’nin harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
3- Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurlarının temyizine gelince; dosya içeriğinden A.. B..’ in Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’ nin 17.10.2007 tarihli kararı ile iflasına karar verildiği ve 14.01.2008 tarihinde bu kararın kesinleştiği anlaşıldığından mahkemece bu davalı yönünden davaya kayıt kabul davası olarak bakılması için kararın bu davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
4- Bozma sebep ve şekline göre, Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurlarının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı banka ve borcu üstlenen TMSF vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün davalı banka ve borcu üstlenen TMSF yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurlarının temyiz itirazının kabulü ile kararın adı geçen davalı yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurlarının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden müflis A.. B..’e iadesine, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.