YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8292
KARAR NO : 2014/14781
KARAR TARİHİ : 29.09.2014

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/06/2013
NUMARASI : 2012/671-2013/523

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.06.2013 tarih ve 2012/671-2013/523 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı barka vekili, fer’i müdahil TMSF vekili ile davalı müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurları tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Y. A.Ş. Kocaeli Şubesi’nde banka personelinin aldatması ve yönlendirmesi ile parasını o.-s. hesabına yatırdığını, paranın off-shore hesabına gitmeyip, Y. A.Ş’nin uhdesinde kaldığını ileri sürerek, toplam 4.639,93 TL’nin hesap cüzdanında gösterilen vade sonu olan 14/03/2000 tarihinden itibaren %92 faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece bozmaya uyularak, davacının fona devredilen Y. Bank A.Ş’de hesap açılış tarihi itibariyle 3.740,98 TL’nin bulunduğu, bu alacağı istemekte davacının haklı olduğu, ancak faizin başlangıcının hesabın açıldığı tarih itibariyle hesaplanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili, fer’i müdahil TMSF vekili ile davalı Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurları temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı I.. B.. A.Ş. ve fer’i müdahil TMSF vekilinin (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Ancak, davalı I.. B.. A.Ş’ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Y. A.Ş’nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın o.s. bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Y. A.Ş’nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son I.. B.. A.Ş’ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken I.. B.. A.Ş’ye devredilen Y. A.Ş’nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan I.. B.. A.Ş’nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan harçtan sorumlu tutulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
3-Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurları’nın temyiz itirazlarına gelince; Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 17.10.2007 tarih ve 2005/120 Esas, 2007/381 sayılı kararı ile davalılardan A.. B..’in iflasına karar verildiği, kararın 14.01.2008 tarihinde kesinleştiği, ikinci alacaklılar toplantısının ise 12.03.2009 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, bu davalı hakkındaki davanın, iflas memurlarına tebligat yapılması suretiyle kayıt kabul davası olarak görülmesi gerekirken, tahsil davası olarak görülmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
4-Bozma sebep ve şekline göre müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurları’nın esasa yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı I.. B.. A.Ş. ve fer’i müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın I.. B.. A.Ş. ve fer’i müdahil TMSF yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın Müflis A.. B.. yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle Müflis A.. B.. İflas İdaresi Memurları’nın esasa yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalı I.. B.. A.Ş. ve İflas İdaresi Memurlarına iadesine, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.