Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/8836 E. 2014/11608 K. 17.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8836
KARAR NO : 2014/11608
KARAR TARİHİ : 17.06.2014

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/07/2013 tarih ve 2013/202-2013/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Antalya Minibüsçüler Odası’na bağlı olarak minibüs işlettiğini, …. Odası ile S.S. 21 nolu Özel Halk Otobüsleri Taşıyıcılar Kooperatifi arasında protokoller imzalandığını, bu protokoller gereği davacının 38.100 bedelli bonoyu davalı …’e verdiğini ancak protokol şartlarının yerine getirilmediğini bu nedenle bono bedelinin haksız olarak tahsil edildiğini ileri sürerek 38.100 TL’nin davalılardan tahsilini ve protokollerin feshini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde davacı tarafından ödenen bononun hukuki niteliğinin ve Kooperatifler Kanunu’na göre faaliyet gösteren davalı S.S. 21 nolu Özel Halk Otobüstelerin Taşıyıcılar Kooperatifi ile yapılan protokollerin irdelenmesi gerektiği, bononun TTK’da düzenlendiği, Kooperatifler Kanunu 99. maddesi uyarınca da anılan Kanun’dan doğan davaların ticari dava sayıldığı, görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.