YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/9183
KARAR NO : 2014/16195
KARAR TARİHİ : 22.10.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/02/2014
NUMARASI : 2013/51-2014/20
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/02/2014 tarih ve 2013/51-2014/20 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı S. A.Ş ile Ş.. B..’nin birlikte organize ettikleri N.S. P. projesi nedeniyle belediyenin talebi üzerine eser mahiyetindeki bankı hazırlayıp teslim ettiğini ve bu projenin diğer davalı şirket tarafından da uygulandığını ve hazırlanan bankın teslim edildiğini, Ekim 2009-Haziran 2012’ye kadar sergilenmek üzere teslim edilen bankın davalıların kusuru sonucu 2012 yılının mayıs ayında 3. şahıslar tarafından tahrip edilerek parktan alındığını ileri sürerek FSEK 70. maddeye göre 10.000 maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı S. A.Ş vekili, müvekkilinin davacıdan bank talep etmediğini, davacının projeye kendisinin dahil olduğunu, müvekkiline husumet düşmediğini, davacının talebi ile eserin projeye alındığını, eserin tahribatından müvekkilinin sorumlu olamayacağını, taraflar arasında bir sözleşme olmadığını, müvekkilinin sadece belediye ile sanatçıların iletişim kurması ve projeye başvuran eserlerin sergide değerlendirilmesi konusunda destek verdiğini, işin belediyeye ait olduğunu ayrıca bu eserlerin orada kalacak şekilde kullanıldığını dolayısı ile de müvekkilinin sorumlu olamayacağını, müvekkilinin bu ürünle herhangi bir ilişkisinin bulunmadığını, davalının bu şekildeki kullanımı bilerek eser verdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı Şişli Belediye Başkanlığı vekili, taraflar arasında sözlü görüşmeler yapıldığını, parktan herhangi bir ürün alınmadığını, Nişantaşı Sanat Parkı’nda gece herhangi bir güvenlik görevlisinin bulunmadığını, mevcut güvenlik kameralarının ise 2012 yılında konulduğunu, parka konulan ürünün korunması konusunda sorumluluklarının bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece, davacıya ait eserin umuma ait parkta bilinmeyen kişilerce tahrip edilerek kaldırılmasında, davalıların akdi veya haksız haksız fiil sorumluluğu söz konusu olamayacağı gibi bu tür umuma ait yerde sergilenmesine rıza gösterdiği eserin maruz kalacağı olası risklere katlanma yükümlülüğünün de davacının kendisine ait olduğu gerekçesi ile kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava konusu güzel sanat eseri davalı belediye başkanlığı tarafından tahsis edilen park niteliğindeki “N.S. P.” adlı sergi alanında üç yıl müddetle sergilenmek üzere eser sahibi olan davacı tarafından davalılara teslim edilmiştir. Her ne kadar, taraflar arasında eserin koruma koşullarına yönelik yazılı bir sözleşme bulunmasa dahi, eserin geçici bir müddetle sergilenmesi için davalılara teslim edildiği ve bu süre boyunca da davalıların koruması altında olacağı tabiidir. Nitekim, aynı yerde davacı dışında başka sanatçıların da eserlerinin sergilenmek üzere teslim alındığı göz önünde alındığında, davalıların sergi amaçlı olarak teslim edilen bu eserlerin bulunduğu sergi alanının korunmasında üzerlerine düşen objektif özen yükümlülüğünü yerine getirdikleri halde dava konusu eserin tahrip ve yok edilmesini önleyemediklerini kanıtlamaları gerekir. Bu hususta, gerektiğinde mahallinde keşif yapılmak ve konusunda uzman bilirkişilerden görüş alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.