YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/95
KARAR NO : 2014/6728
KARAR TARİHİ : 07.04.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/09/2013
NUMARASI : 2013/134-2013/251

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.09.2013 tarih ve 2013/134-2013/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvvekili firma ile Cba İnşaat ve Tekstil San. Tic. A.Ş. arasında 24775524 poliçe nosuyla nakliyat (emtia) sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalı firmanın Ukrayna’nın Donetsk kentinde yürüttüğü inşaat faaliyeti nedeniyle tedarikçi şirket T.Elektrik Malzemeleri San. ve Tic. A.Ş’den satın alınan 5 adet kesintisiz güç kaynağının Türkiye’den Ukrayna’ya nakliye işini davalı N.Lojistik Servisleri Ltd. Şti’nin gerçekleştirdiğini, diğer davalının nakliye işini yapan şirketin sigorta firması olduğunu, taşıma sırasında güç kaynaklarından birinin hasar gördüğünü, bu durumun taşımayı yapan kamyon şöförü tarafından imzalı 30.05.2009 tarihli tutanakla kayıt altına alınarak davalı nakliye firmasına noter aracılığıyla 09.06.2009 tarihli hasara ilişkin ihbarda bulunulduğunu, hasara ilişkin alınan eksper raporunda sefer esnasında herhangi bir kaza ya da olağan dışı bir olay yaşanmadığı, taşınan emtianın araç içerisinde güvenli bir şekilde sevk edilmemesi nedeniyle hasarın meydana gelebileceğinin belirtildiğini, alınan ekspertiz raporu uyarınca sigortalıya poliçe kapsamında 4.948,12 USD ödeme yapıldığını, yapılan ödeme nedeniyle Kadıköy 6. İcra Müdürlüğü’nün 2010/12490 esas sayılı dosyasında davalılar aleyhine 5.393,45 USD tutarlı icra takibi başlatıldığını, ancak davalıların takibe itirazı nedeniyle takibin durduğunu, davalı E. Sigorta A.Ş. tarafından takip sırasında 21.12.2010 tarihinde 2.474,60 USD tutarında kısmi ödemede bulunulduğunu, Borçlar Kanunu’nun 84. maddesi uyarınca yapılan kısmi ödemenin icra kapak hesabından mahsubuyla davalıların haksız itirazlarının iptaliyle alacağın %40’ından aşağı olmamak üzere icra ve inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı N. Lojistik Servisleri Ltd. Şti. vekili; davada TTK ve CMR Konvansiyonu hükümleri uyarınca bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, dava değeri uyarınca Sulh Hukuk Mahkemeleri’nin görevli olduğunu, emtianın ihracatçı firmanın deposundan ve bu şirketin elemanlarınca yüklenildiğini, hasarın yükleme sırasında istifleme ve tertipleme hatasından kaynaklandığını, CMR Konvansiyonunun 17/4-c bendi uyarınca taşıyıcının bu nedenle hasardan sorumlu tutulamayacağını, bu durumun aksini ispat yükünün davacıya ait olduğunu, talebin likit olmaması nedeniyle icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı E. Sigorta A.Ş. vekili; müvekkilinin poliçe limitiyle sorumlu olduğunu, davacının dava hakkı kazanabilmesi için satış bedelinin ödendiğini ve hasardan kaynaklı mağduriyetini ispat etmesi gerektiğini, taşınan emtiada meydana gelen hasarın istifleme hatalarından kaynaklandığını, yükleme işinin emtia sahibince yapılması nedeniyle CMR Konvansiyonu’nun 17/4-c maddesi gereğince meydana gelen hasardan taşıyıcının sorumlu tutulamayacağını, sigorta şirketinin TL üzerinden teminat vermesine karşın döviz cinsinden talepte bulunmasının haksız olduğunu, müvekkili şirket tarafından 2.474,60 USD tutarında icra tehdidi altında ödemede bulunulduğunu, alacağın likit olmaması nedeniyle icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu uluslararası kara taşıması sırasında meydana gelen emtia hasarında taşıyıcı firma olan N. Loj. Servisleri Ltd. Şti’nin yüklemeyi yapan gönderici ile birlikte %50 oranında kusurlu olduğu, hasarın istifleme hatasından meydana geldiği, yükün ağırlığı dikkate alınarak yüklemenin ancak gönderen tarafından iş makinası ya da yardımcı bir makina kullanılarak yapılabileceğinin anlaşıldığı, taşıyıcının sorumlu olacağı hasar miktarının çok altında bir hasar bedelinin tespit edildiği, söz konusu bedelin davalılardan taşıyıcı firmanın CMR sigortacısı olan E. Sigorta A.Ş. tarafından 21/12/2010 tarihinde 2.474,06 USD olarak davacıya ödendiğinin bizzat davacı tarafından kabul edildiği, davacının davalılardan rücuen talep edebileceği tazminat alacağının mevcut olmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava itirazın iptali davası olup taraflar arasında davalıların takibe itirazından sonra 21.12.2010 tarihinde davalı sigorta şirketi tarafından, takip konusu alacağa ilişkin 2.474,06 USD tutarında ödeme yapıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre de davalıların ödemeleri gereken 2.474,06 USD’dir. Davacı, dava dilekçesinde bu hususu belirterek davalıların itirazlarının iptaline ve BK’nın 84. maddesi gereğince kısmi ödemenin öncelikle faize, vekalet ücretine, icra harcına mahsubunu ve yapılan kısmi ödemenin de icra müdürlüğünce göz önüne alınmasını talep etmiştir. Davacının bu talebi takip ve dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 Sayılı BK’nın 84. maddesine uygun olduğu halde mahkemece bu husus üzerinde durulup buna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp, kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.