YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/9565
KARAR NO : 2014/16939
KARAR TARİHİ : 05.11.2014

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 21/01/2014
NUMARASI : 2006/383-2014/9

Taraflar arasında görülen davada Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/01/2014 tarih ve 2006/383-2014/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davacı müvekkilinin Almanya’da yapılacak olan ITB Berlin 2006 Fuarına katılmak için stant kiralandığını, bunun için stant kira bedelinin, tanıtım elemanlarının, konaklama ve diğer masraflarının yapıldığını, fuarda tanıtım için kullanılacak olan 5 paketten oluşan, 180 kg ağırlığındaki malzemelerin, Bodrum’dan Berlin’e taşınması için davalıyla anlaştıklarını, ancak süresinde malların teslim edilmediğini, davalıyla irtibata geçildiğinde malların fuar alanında bulunan Fleio ismindeki bir kişiye teslim edildiğinin bildirildiği ancak böyle bir şahsın bulunmadığı, araştırma neticesinde sadece 1 paketin ilgisiz bir alanda bulunduğunu, tanıtım için gerekli paketlerin teslim edilmemesi nedeniyle tanıtımın yapılamadığını ve fuara katılım amacının gerçekleştirilemediğini ileri sürerek uçak biletleri, kargo bedeli ve stand kira bedelleri olarak 23.793,34 TL, otel konaklama bedeli olarak 1.975 Euro ve personel harcırah giderleri olarak 1.088 Euro’nun Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden TL karşılığının ihtarname tebliğ tarihinden itibaren en yüksek banka reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; taşınmak üzere alınan emtianın süresi içerisinde taşındığını, Hava Yük Senedinin arkasında yazılı olan taşıma koşullarının taşımayı yaptıranlarca okunup kabul edildiğini, sözleşme arkasındaki bu koşulların geçerli olduğunu ve 6. maddede belirtilen 100 Amerikan dolarlık bir limitle sınırlı sorumlu olduklarını, kendilerinin taşıma sırasında kusurlarının olmadığını, taşınan emtianın fuar alanında görevli Fleio ismindeki kişiye teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının teslim aldığı emtiayı fuar alanında teslim ettiği kişinin yetkili olup olmadığını araştırmayıp emtianın zayi olmasına neden olduğu, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesine 4 nolu Montreal Protokol hükümlerinin uygulanması gerektiği, davalının sorumluluğunun kg başına 17 SDR olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.060 SDR’nin davalının temerrüde düştüğü tarih olan 13/05/2006 tarihindeki Türk Lirası karşılığı 6.413,76 TL’nin temerrüt tarihi olan 13/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, Varşova Konvansiyonu’nun 28/1. maddesi uyarınca taşıma sözleşmesi yapılmış olduğu işyerinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, hava taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Montreal protokolü ile değişik Varşova Konvansiyonu’nun 22. maddesi uyarınca belirlenecek üst sorumluluk miktarının altında bir değer tespiti halinde bu miktara, aksi takdirde 22. maddede öngörülen sorumluluk tutarına hükmedilmesi gerekirken, bu ilkeyi göz önüne almayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca dosya içinde bulunan diğer raporlarda yukarıda belirtilen ilkeye göre düzenlenmemiştir. Bu nedenle, hava taşıma ve taşınan malzemenin değerinin belirlenmesi konusundaki uzmanlardan oluşan yeni bir heyetten, öncelikle davacının gerçek zararının tespiti, tespit edilen gerçek zararın sınırlı sorumluluk miktarının altında ya da üstünde kalıp kalmadığının ve buna göre davalının sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi için rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
3- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin mahkemenin yetkisine yönelik temyiz itirazının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 05/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.