Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/9605 E. 2014/18997 K. 04.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/9605
KARAR NO : 2014/18997
KARAR TARİHİ : 04.12.2014

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/02/2011 gün ve 2010/171-2011/33 sayılı kararı bozan Daire’nin 28.11.2014 gün ve 2012/2112-2013/21588 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “…+Şekil” markasını 04.01.1978 tarihinden itibaren “…” emtiası için tescil ettirip yenilemek suretiyle halen kullandığını, markanın tanınmış marka olduğunu, davalı şirketin ticaret unvanı içerisinde “…” kelimesinin bulunduğunu, aynı sektörde iş yapan davalı şirketin iltibas yaratan bu kullanımının müvekkilinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunu,… Dergisi’nin 2005 yılı Aralık sayısında “…” olarak davalının tekne reklamı verdiğini, 2005 yılında “…”na katılan davalının “…” ibaresini ön plana çıkardığını, “www…com” internet adresi kullanan davalının tanıtım ve reklam yaptığını ileri sürerek, davalının anılan kullanımlarının davacı markası ile iltibasa neden olduğunun, haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz oluşturduğunun tespiti ile tecavüzün önlenmesini, ürünlere ve tanıtım vasıtalarına el konulmasını, davalının unvanının tamamının sicilden terkinini, internet sitesinin yayından kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ticaret unvanını tescil ettirdiği gibi kullandığını, tekne üretmediklerini, pazarlamasını yaptıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.