YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/9614
KARAR NO : 2014/18038
KARAR TARİHİ : 20.11.2014
MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/06/2013 gün ve 2012/64-2013/98 sayılı kararı bozan Daire’nin 11.03.2014 gün ve 2013/15664-2014/4625 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına endüstriyel tasarım tescil başvuruları bulunan ürünleri davalının taklit ederek ürettiğini, kendi tasarımıymış gibi sergileyerek sattığını, “…” marka ve logosunu da ürün üzerine görünecek şekilde raptederek sergilediğini, ticari unvan/logo olarak “…” ismini kullandığını ileri sürerek, marka hakkına ve endüstriyel tasarım hakkına tecavüz nedeniyle tecavüz fiillerinin giderilmesine, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 5.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin Denizli’de mukim olduğunu, İzmir Mahkemeleri’nin yetkili olmadığını, davanın zaman aşımına uğradığını, belirsiz alacak davası şartlarının oluşmadığını, davanın esasına ilişkin olarak da, taklidin söz konusu olmadığını, müvekkilinin herhangi bir ürün üretmediğinı, üretici firmadan aldığı ürünü sattığını, müvekkili ile davacı arasında bayilik sözleşmesi bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının Merinos bayiliği sözleşmesi kapsamında Merinos ürünlerini satmak üzere elde ettiği isim kullanma hakkının sınırlarını aştığı, davalının kendi ürettiği ürünler üzerinde …” ibaresini kullandığı, tasarıma tecavüz yönünde bir kanıta ulaşılamadığı, maddi tazminata konu lisans bedelinin 15.000 TL olarak takdirinin uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile taleple bağlı kalınarak 5.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline, tecavüzün giderilmesine, hükmün ilanına dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 11.03.2014 günlü ilamında açıklanan nedenlerle lisans bedelinin belirlenme yöntemine ilişkin olarak davalı yararına bozulmuştur.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.