YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1176
KARAR NO : 2015/6711
KARAR TARİHİ : 11.05.2015
MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/02/2014 tarih ve 2013/192-2014/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2010/57545 sayılı “…” markasının tescili için yaptığı başvuruya “…” ibareli markalarını mesnet göstererek davalı şirketin itiraz ettiğini, başvurunun bir kısım mallar yönünden davalı TPE’nin YİDK’nca nihai olarak reddedildiğini, müvekkilinin markasını Uludağ’da bulunan “…” alan adından aldığını, diğer unsurların da davalı şirketin markalarından ayırdediciliği sağladığını,… ibareli markalar ile iltibas tehlikesinin doğmayacağını ileri sürerek TPE YİDK’nın kararının iptali ile tüm sınıflar yönünden tescil işlemlerinin devamını talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, markaların ayırdedilemeyecek derecede benzer olduğunu, karıştırılma tehlikesinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, başvurunun tescili halinde seri marka intibaının uyanacağını, iltibasa sebep vereceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, redde mesnet alınan markaların da, davacı başvurusuna konu işaretin de asıl ve ayırdedici unsurunun “….” ibaresi olduğu, farklılıkların aynı malları kapsayan işaretler arasındaki benzerliğin etkilerini geri plâna itmeye yetmediği, başvurunun tescili halinde iltibas tehlikesinin ve haksız rekabetin oluşacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.