YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12247
KARAR NO : 2015/11199
KARAR TARİHİ : 28.10.2015
MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/09/2014
NUMARASI : 2008/299-2014/523
Taraflar arasında görülen davada 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.09.2014 tarih ve 2008/299-2014/523 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; görme engelli müvekkilinin 20/07/2007 günü Metrosu’nun H. Durağı’na geldiğini, metroya binmek isterken bastonuyla kapı girişini aradığını vagonun yüzeyini takip ederek bulduğu ilk boşluğu kapı sanarak adım attığını ve iki vagon arasındaki boşluktan aşağı rayların üzerine düşerek ağır bir biçimde yaralandığını, davalı idarelerin gerekli önlemleri alamaması nedeniyle bu kazanın yaşandığını, müvekkilinin müzisyen olduğunu ancak tedavi gördüğü iki ay içerisinde çalışamadığını, taksiyle hastaneye gidip gelmek zorunda kaldığını ve bakıma muhtaç hale geldiğini ileri sürerek şimdilik 500 TL maddi 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; 14.07.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 53.567,82 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı E.. M.. vekili; müvekkili kuruma izafe edilecek bir kusurun bulunmadığını, metronun işletilmesinin protokol ile diğer davalıya bırakıldığını sorumluluğun işleten B.’ta olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı B. vekili; meydana gelen olayda müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, metro duraklarında dünya standartlarında güvenlik önlemleriin alındığını ve istek halinde personel tarafından da engellilere yardımcı olunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacının metroya binmek isterken vagonun kapısı zannettiği iki vagon arasındaki boşluktan aşağıdaki rayların üzerine düşerek yaralandığı, hastanede bir süre tedavi gördüğü, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan alınan rapora göre %39 meslekte kazanma gücünü kaybettiği, maluliyet oranının %39 olduğu, iyileşme sürecinin 5 aya kadar uzayabileceği, bu süreçte %100 malül sayılması gerektiği, yaşanan kazada gerekli güvenlik önlemlerini almayan davalıların %70 kusurlu olduğu, aktüerya bilirkişisinden alınan rapora göre davacının maluliyetine ilişkin zararının 50.248,02 TL, yol giderinin 544 TL ve bakıcı ücret giderinin 838,30 TL olmak üzere toplam zararının 51.630,32 TL olduğu, olayın özelliği, kusur durumu ve tarafların mali ve ekonomik durumu gözönüne alınarak, davacı lehine takdiren 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği, bu zarardan davalıların birlikte sorumlu olduğu, işletme devrinin davalıların iç ilişkisinden kaynaklı bir husus olup 3. kişilere karşı ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin ıslah ile birlikte kısmen kabulü ile 51.630,32 TL maddi tazminatın 21/07/2008 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın 21/07/2008 olay tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve işletme hakkı davalı B.. M..’nde olsa da davalılar arasındaki sözleşme hükümlerine göre metro hattının E.. M..’nün denetimi altında işletilecek olmasına göre davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.157,51 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.