Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/1864 E. 2015/4190 K. 25.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1864
KARAR NO : 2015/4190
KARAR TARİHİ : 25.03.2015

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/05/2014 gün ve 2014/185-2014/197 sayılı kararı bozan Daire’nin 24/11/2014 gün ve 2014/12326-2014/18220 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ‘da halıcılıkla uğraşan bir esnaf olduğunu, önceden tanımadığı kendisini … olarak tanıtan, isminin sonradan… olduğu tahkikatla anlaşılan kişinin müvekkilini telefonla arayarak İzmit, Adapazarı ve İstanbul’da mobilya ticareti ile uğraştığını, müvekkilinden halı almak istediğini kargo ile kendisine Halk Bankası’nın bir müşteri çekini gönderdiğini, müvekkilinin çek sahipleri hakkında gerekli tahkikatın yapılması için … Şube Müdürlüğü’ne uğrayarak gerekli tahkikatı yaptırdığını, çekin sağlam olduğu konusunda kendisine garanti verilince halıları kargo ile gönderdiğini, çeklerin vadesi geldiğinde müvekkilinin banka şubesine uğradığını, çekin sahte olduğunun anlaşıldığını, davalı bankanın yanıltıcı bilgi vermesi nedeniyle hizmet kusurunun bulunduğunu ileri sürerek, 29.700 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini ve manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 24.11.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.