YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2138
KARAR NO : 2015/7320
KARAR TARİHİ : 29.05.2015

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/05/2014 tarih ve 2011/353-2014/298 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin … ile 01.11.2007 tarihinde yaptığı sözleşmelerin 24.08.2009 tarihinde feshedildiğini, fesihten bir gün sonra müvekkili şirkette çalışan 99 işçinin davalı şirkette çalışmaya başladığını, bu işçiler için müvekkilinin 273.319,20 TL eğitim ve sair giderler ödediğini, davalı şirketin yeni işveren niteliği nedeniyle bu davanın açıldığını, davalının müvekkili şirkette çalışan işçileri ayartarak bünyesinde çalıştırmış olmakla hem haksız rekabet yarattığını, hem de İş Kanunu’nun 23. maddesine aykırı davrandığını ileri sürerek şimdilik 4.000,00 TL’nin faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. 18.04.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 273.319,20 TL olarak artırmıştır.
Davalı vekili, davacı ile… arasındaki sözleşmelerin…tarafından haklı nedenlerle feshedildiğini, fesihten sonra … yetkililerinin ile yaptıkları görüşmede, çalışacak işçilerin isim listesi verilerek bu kişilerin çalıştırılmasının talep edildiğini, dolayısıyla bu işçilerle 26.08.2009 tarihinden itibaren çalışmaya başladıklarını, nitekim, müvekkili firmanın sözleşmesi sona erdikten sonra tüm işçilerin …’ın yeni alt taşeronu olan … bünyesine geçtiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile … arasındaki sözleşmenin feshi nedeniyle iş sözleşmeleri sona eren işçilerin üst işveren …’ın talebi üzerine davalı firmada çalışmaya başlamış olmalarının TTK’nun 54 ve 55. maddeleri çerçevesinde haksız rekabet teşkil edecek fiil ya da fiillerden olmadığı, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 23. maddesi kapsamında davalının bir sorumluluğunun doğmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.