Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/2277 E. 2015/3812 K. 19.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2277
KARAR NO : 2015/3812
KARAR TARİHİ : 19.03.2015

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/01/2012 gün ve 2010/310-2012/41 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 16/01/2014 gün ve 2012/9034-2014/955 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin sermayesinin tamamının Devlete ait iktisadi teşebbüs olduğunu, 1993 yılından beri Umumi Mağazacılık Kanunu kapsamında faaliyetini yaptığını, müvekkilinin ürün sahibi … ile çeltikte kira ve bakım sözleşmeleri ile makbuz senedi karşılığı kredi kullanım şartlarını düzenleyen sözleşmeler imzalayarak 400 ton çeltiğin yerinde emanet alımının yapıldığını, söz konusu ürünlerin sigortasının davalı sigorta şirketine yaptırıldığını, emanet edilen çeltiğin karşılığında kurumca makbuz senetleri düzenlendiğini, bu senetlerin … verildiğini, … senetleri kredi çekmek için bankaya ciro ve teslim ettiğini, emanet alınan ürünün yerinde periyodik kontrollerinin yapıldığını, bu çerçevede kurum personellerince 06/03/2009 ve 26/03/2009 tarihinde yapılan tespitte depolardan 379 ton çeltiğin taşınmış olduğunun tespit edildiğini, sözleşmelerin feshedildiğini, emanetçi hakkında Bafra Asliye Ceza Mahkemesi’ne ceza davasının açıldığını, emanetçi tarafından depolanan çeltiğin davalı şirket tarafından sigortalandığını, depolardan çekilen ürün bedelinin tazmini için davalıya başvurulduğunu fakat başvurularının reddedildiğini ileri sürerek, şimdilik 7.500 TL’nin deponun boşaltıldığı 06/03/2009 tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 08/02/2011 havale tarihli ıslah dilekçesi ile emanet alım sisteminde çeltiğin mülkiyeti bankalara ait olduğundan, kiralayanın mülkiyet üzerinde tasarruf yetkisi olmadığını, depolardan boşaltılan çeltiklerin sigorta poliçesi tüm hak ve yükümlülükleri ile birlikte bankaya geçtiğinden davacının banka tarafından kendisine iade edilen makbuz senedi bedelini bankaya ödemesi nedeniyle bu poliçeden doğan tazminat alacağının da poliçe lehtarı olan ve zarar gören müvekkiline ödenmesi gerekeceği, davacının sözleşmeler gereği makbuz senedi kendisine iade edildiğinde aynı nitelikteki malı iade etmek zorunda olduğunu ileri sürerek, şimdilik 243.980,41 TL’nin deponun boşaltıldığı 06/03/2009 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.