YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2469
KARAR NO : 2015/7463
KARAR TARİHİ : 01.06.2015

MAHKEMESİ : DÜZCE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/02/2014
NUMARASI : 2011/340-2014/45

Taraflar arasında görülen davada Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/02/2014 tarih ve 2011/340-2014/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2005/55865 kod numaralı ”d. c.” ibareli markanın 19.sınıfta tescilli hak sahibi olduğunu, davalı firmanın hukuka aykırı olarak müvekkilinin izni olmadan anılan markayı kullandığının yapılan tespit ile anlaşıldığını ileri sürerek, KHK’nın 64.maddesi gereğince maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulmuştur.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı kullanımının tescilli markalarına dayandığı ve tecavüz oluşturmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, markaya tecavüzün tespiti ve tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece içerisinde sektör bilirkişisinin de bulunduğu bir heyetten rapor alınarak davalının işyerinde tespit edilen camların hangi taraf markasının tescili kapsamında kalan mallardan olduğu hususu tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilip sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, makine mühendisi ve marka patent uzmanı olan bilirkişi tarafından tanzim edilen rapor nazara alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.