Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/2554 E. 2015/10917 K. 22.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2554
KARAR NO : 2015/10917
KARAR TARİHİ : 22.10.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/12/2012
NUMARASI : 2006/466-2012/313

Taraflar arasında görülen davada İstanbuL 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/12/2012 gün ve 2006/466-2012/313 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/09/2014 gün ve 2013/7451-2014/14176 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin Almanya’da düzenlenecek olan D. fuarında kullanılmak üzere hazırlattığı katalogların, Türkiye’den Almanya’ya havayolu ile taşınması konusunda davalı ile anlaştığını, bu amaçla katalogların davalı taşıyıcıya teslim edildiğini, ancak bu konuda bilgilendirilmesine rağmen davalının, fuarın başlangıç tarihinde söz konusu yükü alıcısına teslim etmediğini, davalının taşıma edimini hiç yerine getirmediğini ve bu nedenle ağır kusurlu bulunduğunu, D. fuarının sektördeki çok önemli fuarlardan biri olduğunu, bu fuara katılmakla Avrupa’da ihracat ilişkilerinin kurulacağını, uluslararası iş bağlantılarının yapılacağını, müşteri potansiyelinin artacağını, davalının edimini ifa etmemesi nedeniyle müvekkilinin bu imkanlardan mahrum kaldığını ileri sürerek, oluşan zarar nedeniyle 50.000 TL ve 105.000 Euro’nun, yoksun kalınan kar dolayısıyla da şimdilik 100.000 Euro’nun 07.01.2006 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taşınması kararlaştırılan yükün 06.01.2006 tarihinde müvekkiline teslim edildiğini, 07.01.2006 tarihinde gümrük işlemlerininin tamamladığını, o tarihte uçağın kapasitesi dolu olduğu için uçağa yüklemenin yapılamadığını, yükün 13.01.2006 tarihindeki uçak ile taşınacağının davacıya bildirildiğini, ancak davacı çalışanının taşıma işleminin iptal edildiğini kendilerine ilettiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tarafların, davacıya ait katalogların Türkiye’den Almanya’ya havayolu ile taşınması konusunda anlaştıkları, ancak davalının taşıma edimini hiç ifa etmediği, bu nedenle davacı taşıyıcının katalogların basımı için yaptığı masraflar ile birlikte ardiye gümrük masraflarını, nakliye ve hammaliye bedellerini, yükleme, gümrük mesaisi ve komisyon bedelleri adı altında yaptığı harcamaları davalıdan isteyebileceği, davacının fuara katılmış ve kendisini tanıtmış olması da gözetildiğinde diğer zararlarını kanıtlayamadığı sonucuna varıldığı, taşıma edimini hiç ifa etmeyen davalının davacının yoksun kaldığı kardan da sorumlu bulunduğu, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinin 11/b. maddesinde davalının sorumluluğunun kilogram başına 20 USD ile sınırlandırıldığı, bu sınırın üstünde kalan zarardan davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 48.966,58 TL’nin 09.01.2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi, 43.200 USD’nin ise 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19/09/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.