Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/2922 E. 2015/10935 K. 22.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2922
KARAR NO : 2015/10935
KARAR TARİHİ : 22.10.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 38. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 19/09/2013
NUMARASI : 2011/458-2013/149

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/09/2013 gün ve 2011/458-2013/149 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 09/12/2014 gün ve 2014/645-2014/19361 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili ve TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce S. A.Ş./ K. Şubesi’ne 23/11/1999 tarihinde 110.000 DEM parasını vadeli olarak yatırdığını, müvekkilinin yatırmış olduğu parasının vadesi gelmeden 21/12/1999 tarihinde S. yönetimine BDDK tarafından el konularak bankacılık yapma ve mevduat kabul etme izni kaldırılarak yönetiminin TMSF’ye devredildiğini, bu bankanın daha sonra davalı O. A.Ş. ile birleştirilerek, O.A.Ş. ise satılarak ING Bank A.Ş olduğunu, bankaya yatırılan paranın S. A.Ş. yönetimi tarafından KKTC kurulan dava dışı E. O. S. LTD. adlı paravan banka hesabına aktarıldığını, müvekkilinin bankalara olan güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığını ileri sürerek, şimdilik 110.000 DEM mevduat alacağının davalı bankadan tahsiline, DEM Para birimi yürürlükten kalkmış ve yerine EURO para birimi gelmiş olmakla 56.242,10 EURO alacaklarının davalıdan hükmen tahsiline, alacaklarına paranın bankaya yattığı tarih olan 23/11/1999 tarihinden vade sonu olan 29/12/1999 tarihine kadar % 23 akdi faiz, 29/12/1999 tarihinden itibaren ise 3095 sayılı kanunun 2.maddesi son fıkrası gereğince % 23 akdi faizden az olmak üzere temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ve fer’i müdahil TMSF vekili, davanın husumet, zamanaşımı, hak düşürücü süre ve esas yönünden reddini savunmuştur.
Diğer fer’i müdahil vekili ile ihbar olunan vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı banka vekili ile fer’i müdahiller vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.12.2014 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.
Davalı banka vekili ve TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ve TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekili ve TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, fer’i müdahillerden TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.