YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3417
KARAR NO : 2015/9342
KARAR TARİHİ : 16.09.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/11/2014
NUMARASI : 2014/837-2014/410

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/11/2014 tarih ve 2014/837-2014/410 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce E. Bank A.Ş. Z. Şubesi’ne 15.11.1999 tarihlinde 50.000 USD mevduatını vadeli olarak yatırdığını, müvekkilin mevduatının davalı bankanın kasıtlı yönlendirilmesi sonucu dava dışı E. Bank O. Limited adlı banka hesabına aktarıldığını, bankanın yönetim ve denetimine TMSF nın el koyması ile mevduatını alamadığını, 15.11.1999 tarihinde 50.000 USD nin tahsil edilememesi nedeniyle davalı bankadan paranın bankaya yattığı 15.11.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Fer’i müdahiller vekilleri; davanın hem usul yönünden, hemde esas yönünden reddini istemişlerdir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamı nazara alınarak, davacının, yönetimine BDDK tarafından el konulmadan önce Y. M. Şubesi’nde bulunan mevduat hesabındaki paranın Y. O. Ltd adlı paravan bankaya ait O. hesabına aktarıldığını belirtilerek bu bedelin tahsilinin talep ettiği ve söz konusu bankanın aciz halinde olduğunun kabulü gerektiği ve davacı tarafın alacağının O. Ltd’den tahsil etme imkanının bulunmadığının anlaşıldığı söz konusu paranın aslında fiilen O. Ltd’e aktarılmadığı,davalı bankanın hakim ortaklarına ait bir kısım şirketlere kredi olarak verilmek üzere kullandırıldığı, du durumda bir güven kurumu olarak faaliyet gösteren bankanın , müşterisi olan davalıyı bu durumu bilerek O. yönlendirdiği anlaşılmakla dava konusu bedeli tahsil edememesinden davalı bankanın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336. maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararını O. S. Bankası’ndan tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zaman aşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı banka vekili ve feri müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Ancak, mahkemece davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ING Bank A.Ş.’ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan E.A.Ş.’nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten E.A.Ş.’nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son ING Bank A.Ş.’ye devredildiği, bu durumda F.Bankası iken ING Bank A.Ş.’ye devredilen E.A.Ş.’nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devralan ING Bank A.Ş.’nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan davalı bankanın yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK’nın 438/7’nci maddesi uyarınca anılan yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin ve feri müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 4. bendi çıkartılarak yerine “davacı tarafından yapılan 500 TL bilirkişi ücreti, 13 adet tebligat gideri 117,00 TL olmak üzere toplam 617,00 TL yargılama giderinin davalı bankadan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin eklenmesine, yine hüküm fıkrasının 5. bendindeki ” …. 1.914,05 TL peşin harcın….” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ ….1.939,25 TL peşin ve başvuru harcının….” ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekilde davalı banka yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz eden fer’i müdahil TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.