YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3476
KARAR NO : 2015/10957
KARAR TARİHİ : 22.10.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) ANADOLU 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/12/2013
NUMARASI : 2013/168-2013/476

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 gün ve 2013/168-2013/476 sayılı kararı bozan Daire’nin 20/11/2014 gün ve 2014/8507-2014/18051 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi ile davalı şirket A. R. A.Ş. (eski unvanı H. R. A.Ş.) arasında 1981-1999 yıllarına ilişkin olarak diğer bazı reasürans şirketlerinin de katılımı ile “R. anlaşmaları” (T.) yapıldığını, bu anlaşmalar ile sigorta primi ve hasarların belli oranlarla taraflar arasında paylaştırıldığını, tarafların riski üstlendiği muhtelif branşlarda tanzimli poliçelerden kaynaklanan hasar ödemelerinin müvekkili şirket tarafından yapıldığını ve ilgili dönemlere ilişkin hesap ekstrelerinin dava dışı şirketler ile davalı şirkete gönderildiğini, davalı şirket yetkililerinin şirketi yeni devir aldıklarını ve hesap detaylarına ulaşamadıklarını belirterek takibe konu borcu ödemekten imtina ettiklerini, şirket kayıtlan üzerinde yapılacak bilirkişi incelemesi ile davalı şirketten olan reasürör payı alacaklarının tespit edileceğini, davalının sorumlu olduğu 22.042,22 TL asıl alacak için Beykoz İcra Müdürlüğü’nün 2010/4698 sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun işbu dosyaya yaptığı itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, davalı aleyhine %40 icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi kök-ek raporlarına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.