YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3608
KARAR NO : 2015/10708
KARAR TARİHİ : 19.10.2015
MAHKEMESİ : BURSA(KAPATILAN) 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/06/2014
NUMARASI : 2012/215-2014/154
Taraflar arasında görülen davada Bursa(Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2014 tarih ve 2012/215-2014/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 03.04.2009 tanzim tarihli bir yıl süreli işveren mali mesuliyet sigortası düzenlendiğini, davalının, müvekkili işyerinde çalışan dava dışı M.G.’in 22.08.2009 tarihinde yaralanmasına neden olan iş kazasının sigorta kapsamında olmadığını bildirdiğini, oysa ki düzenlenen sigorta poliçesi nedeniyle müvekkili şirketin işyerinde meydana gelen iş kazalarının poliçe kapsamında olduğunu, poliçede ve işveren sigortası genel şartlarında çalışan işçilerin isimlerinin sigorta şirketine bildirilmesinin zorunlu olmadığını ileri sürerek meydana gelen yaralanmanın sigorta kapsamında ve bu iş kazası nedeniyle gerek işçi gerekse de SGK’nın davacı şirketten talep edeceği tazminatlardan poliçe kapsamında sorumlu olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, işveren mali mesuliyet sigortası poliçesinin tanzim tarihi itibariyle riziko adresinde çalışan 51 kişiyi kapsamakta olduğunu, 20.05.2009 tarihli zeyilname ile isimleri kayıt altına alınan çalışanlar arasında bahsi geçen işçinin adının bulunmadığını, bu kişinin davacı şirkette 20.08.2009 tarihinde işe başladığını, davaya konu iş kazasının ise 22.08.2009 tarihinde meydana geldiğini, işçinin iş kazasının meydana geldiği tarihten iki gün sonra 24.08.2009 tarihinde tanzim edilen zeyilname ile poliçeye eklendiğini, meydana gelen yaralanmadan sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında 03.04.2009-03.04.2010 tarihleri arasını kapsayan ticari paket sigorta poliçesi düzenlendiği, bu sözleşmeye göre davacı işyerinde işçi sayısının 51 olarak belirtildiği, bilahare 20.05.2009 tarihli zeyilname ile 52 olarak gösterildiği, zeyilnamede işçilerin isimlerinin tek tek yazıldığı ancak isimler arasında 22.08.2009 tarihinde iş kazası geçiren M. G.’in yer almadığı, ayrıca kaza tarihinde işyerinde çalışan işçi sayısının SGK kayıtlarına göre 74 olduğu, davacı işverenin kaza tarihinden sonra 24.08.2009 tarihinde diğer 16 işçi ile birlikte M.G.’i de sigorta kapsamına soktuğu, her ne kadar davacı tarafından sigortalı işçilerin isimleri bildirilmiş ise de poliçede asıl olanın poliçedeki isimler değil kişi sayısı olduğu, davacının işyerinde çalışan işçi sayısını tam olarak bildirmeyerek eksik prim ödediği, bu nedenle kaza tarihindeki işçi sayısının dikkate alınması gerektiği, davacının talebinin iyiniyet ve sözleşme hukukunun kuralları ile bağdaşamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, yapılan zeyilnamelerle sigorta kapsamında oluşan çalışanların isimleri bildirilip primlerinin de belirtilmek suretiyle sigorta kapsamına alındığının ve davaya konu rizikoda zarar gören çalışanın riziko tarihinde teminat kapsamında olmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.