YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3675
KARAR NO : 2015/10977
KARAR TARİHİ : 22.10.2015
MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/03/2014
NUMARASI : 2008/717-2014/179
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/03/2014 gün ve 2008/717 – 2014/179 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/12/2014 gün ve 2014/10604 – 2014/20064 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 2008 Eylül ayında Rusya’daki K.Gümrüğü’nden teslim alınmak üzere, şantiye malzemelerini göndermek istediğini, davalı A. A.Ş. ile gümrük ve transport işlemleri dahil olmak üzere anlaşma yapıldığını, anlaşmaya göre davalı tarafından malzemelerin gümrük ve transport işlemleri de dahil olmak üzere taşınması gerekirken R.’daki adrese davalı tarafından teslim edilemediğini, malzemelerin, R.’nın N. Limanı’na kadar taşındığını, K. Gümrüğü’ne nakledilemediğini, geçen süre içinde ise malzemelerin bulunduğu konteynırların gümrük görevlilerince açıldığını, malzemelere sahip çıkılamadığını ve davalı şirket tarafından bir bedel istenmesine ve bu haksız bedelin kabul edilmesine rağmen Ankara’ya geri getirilemediğini, bu sebeple malzemelerin aynısının eksiksiz olarak davalı tarafından davacıya teslim edilmesi ya da, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak 20.000 TL’nin 14/11/2008 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne, 20.000,00 TL tazminatın 14/11/2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.