YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3725
KARAR NO : 2015/10684
KARAR TARİHİ : 19.10.2015

MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 07/11/2014
NUMARASI : 2014/500-2014/627

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.11.2014 tarih ve 2014/500-2014/627 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer’i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Y. A.Ş. A. Şubesi’nde açtırdığı hesaptaki paranın Y.S. Ltd Şirketi’ne aktarılmış gibi gösterildiğini, ancak paranın gerçekte Y.A.Ş. bünyesinde kaldığını, bilahare bankanın fona devredildiğini, müvekkilinin yatırdığı paranın iadesi için bu davadan önce Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde dava açtıklarını, davalı Banka ortağı A.A.B.’in yatırılan paraları diğer şirketlerde kullandırdığının ve davacının bu şekilde dolandırıldığının kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile sabit olduğunu ileri sürerek, 14.316,57 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yetki, görev, zamanaşımı, husumet yönünden itirazlarda bulunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.
Mahkemece; Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde 22.12.2000 tarihinde açılan davada, davacı tarafından davalılar TMSF ve O. T.A.Ş. (Eski Yurt Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş.) aleyhine aynı nedene dayalı olarak açılan davada mahkemece 12.06.2003 tarihli kararı ile TMSF hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı O. A.Ş. yönünden ise dava açmak için bu aşamada şartlar oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, kararın tebliğe henüz çıkarılmadığı, dolayısıyla da kesinleşmediği, eldeki davanın davalısı konumundaki I.. A..’nin o davadaki O. A.Ş. olduğu, bu nedenle, Ing Bank-O. yönünden davanın derdest olduğu, bu durumda I.. A.. (O.) yönünden her iki dava, aynı dava olup eldeki davanın açıldığı tarihte Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2000/1032 Esas sayılı dosyasının derdest olduğu ve bu nedenle dava şartının bulunmadığı gerekçesiyle, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13/01/2014 tarihli kararı ile onanmış ve karar düzeltme istemi üzerine Dairemizin 29.05.2014 tarihli kararı ile bozulmuş, bunun üzerine yapılan yargılamada; yetki,husumet, zamanaşımı itirazları reddedilmiş, davacının Y. Bank A.Ş. Ç. Şubesi’nde hesap açtığı ve bu tutarın halen hesaplarda gözüktüğü, İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nce verilen 29.11.2005 tarihli karar ile davalı Banka’nın külli halefi olduğu Y.Bank A.Ş. yöneticisi A.B.’in ”o. hesapları üzerinden banka vasıta kılınmak suretiyle dolandırıcılık” suçundan mahkum olduğu ve bu ceza hükmünün kesinleştiği, ceza mahkemesinin suçun oluşuna ilişkin kabulü ile de o zamanki bazı Y.Bank yöneticilerinin mevduat sahiplerini yanıltarak banka nezdinde hesap açtırdıktan sonra bu hesapları offshore hesabına aktarmaksızın bir kısım şirketlerin finansmanında kullandıkları, bu suretle davacının yatırdığı paranın yatırıldığı tarihten itibaren banka zimmetinde kaldığı ve halen Y. Bank A.Ş.’nin sorumluluğunda bulunduğu, yöneticilerin eylemlerinden bankanın sorumlu olduğu gözetilerek alacağın devir alan I.. A..’den istenebileceği gerkçesiyle davanın kabulüne; ilk vade tarihi olan 22.12.1999 tarihine kadar taraflar arasındaki oran olan %84 oranı üzerinden , anılan tarihten itibaren ise avans faizi yürütülmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ve feri müdahil vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Banka ve fer’i müdahil vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Mahkemece, hükmün 1. bendinde 22/12/1999 tarihine kadar %84 oranında faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru olmadığı gibi davalı I.. A..’ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu Banka tarafından devir alınan Y. A.Ş.’nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın O. Banka’sına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Y. A.Ş.’nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son I.. A..’ye devredildiği, bu durumda F. Bankası iken I.. A..’ye devredilen Y. A.Ş.’nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan I.. A..’nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması da doğru olmayıp, kararın bu yönlerden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle fer’i müdahil ve davalı vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ve fer’i müdahil vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “22/12/1999 tarihine kadar %84 oranında bu tarihten” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, “Davalı I.. A.. Harçtan muaf olduğundan davalının harç ile sorumlu tutulmamasına” cümlesinin hüküm fıkrasının 2. bendine yazılmasına ve hükmün 3. bendinde yer alan “ve 1.274,57 toplamı olan 1.486,22 TL” ibaresinin çıkartılarak kararın temyiz eden davalı Banka ve fer’i müdahil TMSF yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka’ya iadesine, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.