YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3776
KARAR NO : 2015/10344
KARAR TARİHİ : 12.10.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/06/2014
NUMARASI : 2011/241-2014/151

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.06.2014 tarih ve 2011/241-2014/151 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı A.. C.. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından üçüncü şahıs sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan malların, davalı şoförün sevk ve idaresindeki davalı şirkete ait araçla K. Liman Hizmetleri sahasından A. Limanına taşınması sırasında konteynerin araç üzerinden düşmesi sonucu zarar gördüğünü, davalıların kazada tam kusurlu bulunduklarının tespit edildiğini, müvekkili şirketin 07.03.2007 tarihinde sigortalısına hasar tazminatı ödemek suretiyle halef olduğunu ileri sürerek, 10.011,72 TL tazminatın 07.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.
Davalı şirket vekili, meydana gelen hasardan sorumluluğun liman işletmeciliği yapan dava dışı K.A.Ş. ile eşyanın istifleme ve yüklemesini yapan İ. Uluslararası Taşımacılık Ltd. Şti.’ye ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, meydana gelen olayda kusuru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; aynı olaydan dolayı İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/314 esas sayılı dosya üzerinden görülen ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen davada, davalı araç sürücüsü A.. C..’ın %60, dava dışı K. A.Ş.’nin %40 kusurlu olduğunun tespit edildiği, bu davadaki tespit edilen kusur oranının eldeki davada da dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle 6.006,60 TL’nin 07.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı A.. C.. temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı A.. C..’ın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı A.. C..’ın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 307,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.