YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3816
KARAR NO : 2015/9701
KARAR TARİHİ : 30.09.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/12/2014
NUMARASI : 2013/254-2014/275
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/12/2014 tarih ve 2013/254-2014/275 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 11/02/2008 tarihli bir franchise ilişkisi bulunduğunu, bu doğrultuda davalıya yazılım ve veri tabanı verildiğini, bilgi ve deneyim aktarıldığını, marka, isim, sembol ve logoların kullandırıldığını, iş usulleri öğretildiğini, piyasa ve müşteri portföyü sağlanarak teknik destek verildiğini, davalının ise bu sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, gönderilen ihtarnameye rağmen davalının bu ihlalinin halen devam ettiğini ileri sürerek, davalının elde ettiği gelirden sözleşme ile müvekkiline düşen 10.000 TL payın 13/04/2009 tarihinden itibaren davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 17.971,70 TL’ne yükseltmiştir.
Davalı vekili, davaya konu sözleşmenin müvekkili tarafından imzalanmadığını, bu sözleşmenin yok hükmünde olduğunu, taraflar arasındaki ilişkinin sözleşme ile kurulmuş bir ilişki değil ticari bir ilişki olduğunu, davacı tarafın elde edilen gelirden pay istediğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin konusu itibariyle, aynı işin kolaylıkla başka birisi tarafından da yapılabileceği bu nedenle bir yıl içinde yeni bir bayi bulunabileceği, bir yıl içerisinde davacı yeni bir bayi bulabileceğine göre, komisyon alacağı nedeniyle mahrum kaldığı zararın 3.714,42 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile takdiren 3.714,42 TL komisyon alacağından oluşan zararın 03/04/2009 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.