YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3823
KARAR NO : 2015/10337
KARAR TARİHİ : 12.10.2015

MAHKEMESİ : ISPARTA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
( TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ : 03/12/2014
NUMARASI : 2008/132-2014/643

Taraflar arasında görülen davada Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2014 tarih ve 2008/132-2014-643 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete 1974 yılında ortak olarak ortaklık payı ödediğini, bu paralara karşılık müvekkiline ortaklık ilmühaberi verildiğini, ancak bilahare ilmühaberlerin ortaklık defterine kaydedilmediğinin anlaşıldığını, bunun üzerine dava açıldığını ve Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1998/982-169 E-K sayılı dosyasında, müvekkilinin ortaklığı ile 36 hisse sahibi olup 72.000,00 TL ödediğinin ve 132 numaralı ortak olduğunun tespitine karar verildiği halde bunun gereğinin şirket yönetimince yerine getirilmediğini, davalı şirket hakkında birden çok dava ve soruşturma olduğu halde şirketin tasfiye edildiğinin öğrenilmesi üzerine dava açılarak ihyasının sağlandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 31.291,00 TL’nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, alacak talebinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapmasına göre; davanın tazminat istemi alacağına ilişkin olduğu, davacının payının deftere kaydedilmemesi ve ortak gösterilmemesi sebebiyle doğrudan zarara uğratıldığı, talebini dolar bazında alım gücü kaybı olarak talep ettiği ve dolar baz alınarak bulunan sonucun denkleştirici adalet ilkesi sonucu bulunan rakama göre davalı lehine bulunduğu gerekçesiyle davalının zamanaşımı definin reddine ve davanın kısmen kabulü ile 5.335,65 TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 273,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi