Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/3863 E. 2015/10530 K. 14.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3863
KARAR NO : 2015/10530
KARAR TARİHİ : 14.10.2015

MAHKEMESİ : KONYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 03/02/2015
NUMARASI : 2014/342-2015/63

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/02/2015 tarih ve 2014/342-2015/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini ve ödemediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından davalı şirket aleyhine açılan davada Hamburg Eyalet Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi’nin 25.564,59 Euro ana para ve 1.196,43 Euro ek meblağı 15/04/2012 tarihinden itibaren %5 faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verdiğini ve kararın 10/09/2013 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, yabancı mahkeme ilamının tanınması ve tenfizini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirkete, tebligat yapılamamıştır.
Mahkemece iddia, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, Ticaret Sicil Müdürlüğü’ne yazılan müzekkereye davalı şirketin terkin olduğu ve kaydının silindiği şeklinde cevap verilmesi üzerine davacı vekiline ihya davası açılması için süre verildiği ancak, verilen süre içerisinde dava açılmadığı, bu itibarla olmayan bir şirkete karşı dava açılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı vekilinin 02/02/2015 tarihli mazaret dilekçesindeki yazılı beyanı göz önünde bulundurulduğunda kendisine ihya davası açılması hususunda kesin süre verilmesinin sonuca etkili olmayacağının anlaşılmış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.