YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3954
KARAR NO : 2015/11037
KARAR TARİHİ : 26.10.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/10/2014
NUMARASI : 2014/544-2014/286

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/10/2014 tarih ve 2014/544-2014/286 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve fer’i müdahil TMSF vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin E. A.Ş’de bulunan hesabındaki mevduatın banka personelinin yanıltıcı ve kasti eylemleri nedeniyle paranın E. O. S.Ltd. şirketine havale edildiğini, müvekkiline yatırdığı paranın devlet güvencesi altında olmadığına dair bilgi verilmediğini, el koyma sonrası E. A.Ş’nin S. A.Ş. ile birleştirilerek tüm aktif ve pasifi ile O.. O..bank A.Ş’ye devredildiğini, davalılardan I.. A..’nin O.. O..bank A.Ş.’nin külli halefi olduğunu, bu olaylar sonrasında müvekkilince yatırılan paranın devlet güvencesi altında olmayan off shore hesabına yatırıldığı gerekçesi ile iade edilmediğini, müvekkilleri N.. Ü.. ve Y.. Ü..’ın davalı bankaya 01/12/1999 tarihinde yatırdığı toplam 39.190 USD mevduat alacağının 23.500 USD’lik kısmını tüm faiz ve ferileri ile birlikte 07/02/2014 tarihli temlikname ile E.. G..’e devrettiklerini ileri sürerek davalı bankadan olan 39.190 USD alacağın 23.500 USD’sinin 01/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek USD döviz faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile temlik alan E.. G..’e, 15.690 USD’sinin 01/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek USD döviz faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkilleri N.. Ü.. ve Y.. Ü..’a ödenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı İng Bank A.Ş. vekili, diğer davalı TMSF ile yapılan sözleşme uyarınca borcun asıl sorumlusunun TMSF olduğunu, davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Fer’i müdahil TMSF vekili, husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreye ilişkin itirazlarıyla birlikte davacının kendi iradesi ile parasını devlet güvencesi altında bulunmayan hesaba yatırdığını, bu nedenle talebin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Fer’i müdahil O.. O.. vekili, davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacılar Y.. Ü.. ve N.. Ü..’ın davalı Banka’ya 39.190 USD yatırdığı, davacıların mevduat alacağının davalı Banka tarafından Y. M. D.e ait şirketlere usulsüz kredi olarak verilmek suretiyle tüketildiği, alacağın E. O. Ltd’den tahsil edilmesinin mümkün olmadığı, davacıların 39.190 USD’lik alacaklarının 23.500 USD’lik kısmını 07/02/2014 tarihinde davacı E.. G..’e devrettikleri gerekçsiyle, 15.690 USD’nin 01/12/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile davalıdan tahsili ile davacılar N.. Ü.. ve Y. Ü.’a, 23.500 USD’nin 01/12/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı E.. G..’e ödenmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı ve fer’i müdahil TMSF vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ve fer’i müdahil TMSF vekilleri tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ve fer’i müdahil TMSF vekilleri bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fer’i müdahil TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka’ya iadesine, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.