YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4171
KARAR NO : 2015/11108
KARAR TARİHİ : 27.10.2015
MAHKEMESİ : RİZE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ : 16/12/2014
NUMARASI : 2013/345-2014/812
Taraflar arasında görülen davada Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2014 tarih ve 2013/345-2014/812 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından taşınmak üzere davalı şirkete teslim edilen kuru çayın alıcısına teslim edilmediğini, bu nedenle alıcı G. Tüketim Malları Tic.ve San. Ltd. Şti.’nin müvekkili hakkında icra takibi başlattığını, müvekkili şirketin itirazı üzerine itirazın iptali davası açıldığını, itirazın iptali davasında bilirkişi tarafından yapılan inceleme neticesinde 02.09.2010 tarih ve 34001 nolu 35.684,28 TL’lik fatura karşılığında gönderilen kuru çayın G. Tüketim Malları Tic.ve San. Ltd. Şirketi’ne teslim edilmediğinin tespit edildiğini, müvekkilinin dava dışı G.Tüketim Malları Tic.ve San. Ltd. Şirketi’nin uğramış olduğu zararları tazmin ettiğini, müvekkili şirketin davalının kusuru nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 27.190,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davaya konu taşınan emtianın malın alıcısı tarafından çayların kalitesiz olması nedeniyle kabul edilmediğini, ancak davacı ve alıcı arasında yapılan görüşmeler sonucu çayın alıcı deposuna teslim edildiğini, nakliye bedelinin davacı tarafından ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı dava konusu zararın doğmasına sebebiyet veren 4700 kg kuru çayın dava dışı şirkete davalı nakliye şirketi tarafından teslim edilmediğini iddia etmiş ise de, İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/601 Esas sayılı dava dosyasında davacı ile dava dışı şirket arasındaki borcun kaynağının 27.07.2009 tarihli faturadan doğan bakiye alacak olduğu, davacı vekilinin İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi dosyası kapsamında 10.04.2012 tarihli dilekçesindeki ”söz konusu kuru çayın dava dışı G.Tüketim Malları Ticaret ve Sanayi Ltd. Şirketi’ne teslim edildiği ve bu şirketle olan diğer ticari ilişkilerinden kaynaklanan bakiye borç için gönderildiğine” ilişkin beyan ile tanık beyanlarının örtüştüğü, dava konusu malın davalı Şirket şoförü dava dışı T. A.tarafından yine dava dışı şirkete teslim edildiği ve yapılan taşıma işi sonucunda nakliye bedelinin davacı şirket tarafından şoföre ödendiği, dava konusu malın dava dışı şirkete teslim edildiğinin sabit olduğu, bu durumda davalı Şirket’e kusur izafe edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.