YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4349
KARAR NO : 2015/7317
KARAR TARİHİ : 29.05.2015
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.07.2014 tarih ve 2014/252-2014/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz edenler tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden vekili, 800.000,00 TL bedelli bononun vadesinde ödenmediğini, ileri sürerek borçlular hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, borçluların yokluğunda ihtiyati haciz kararı verilmiştir.
İhtiyati hacze itiraz eden borçlular, bankanın alacağının ipotek ile teminat altına alınmış olduğunu, bankanın daha önce ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe geçtiğini savunarak ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İİK’nun 45. Maddesi atfı ile aynı yasanın 167. maddesi uyarınca ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan takibin aynı alacak için düzenlenen kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip yapılmasına engel teşkil etmeyeceği, bu nedenle kambiyo senedine dayalı alacak için ipotek verilmiş olsa dahi ihtiyati haciz kararı verilebileceği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati hacze itiraz edenler temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz edenlerin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati hacze itiraz edenlerin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.