Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2015/4358 E. 2015/11200 K. 28.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4358
KARAR NO : 2015/11200
KARAR TARİHİ : 28.10.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. SULH HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/11/2014
NUMARASI : 2013/743-2014/581

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/11/2014 tarih ve 2013/743-2014/581 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı Banka arasında B. Kredi Kartı Program Sözleşmesi imzalandığını ve sözleşme kapsamında davalı işyerine pos cihazı takıldığını, davacı şirkete ait K. G. adresinde kullanılmakta olan pos cihazının 09.12.2006 tarihinde arızalandığı gerekçesi ile banka elamanlarınca değiştirildiğini, cihazın bağlı olduğu telefon hattına normalin çok üzerinde fatura geldiğini ve Türk Telekom ile yapılan yazışma sonucu .. nolu telefonun 7000 kez arandığının öğrenildiğini, bu süre içerisinde aynı numaranın 7000 kez aranmasının mümkün olmadığını ve söz konusu aramaların pos cihazındaki arızadan kaynaklandığını cihazın bağlantı kurması gereken numara yerine hatalı olarak başka telefona yönlendirildiğini ileri sürerek, 5.164,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davacının iş yerinde bulunan pos cihazına bağlı hattın davalı tarafın teknik servisi tarafından girilen … numaralı aboneyi 7000 kez aradığı, aranan bu numaranın U. Kart Hiz. Tic. A.Ş.’ye ait olduğu, bu işlemde davalı tarafın kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.164,00 TL alacağın davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 262,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.