YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/4458
KARAR NO : 2015/11049
KARAR TARİHİ : 26.10.2015
MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 28/01/2015
NUMARASI : 2014/142-2015/17
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.01.2015 tarih ve 2014/142-2015/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanındaki “a.” ibaresini ticaret unvanının eki ve markasal olarak kullandığını, 06.12.2010 tarihinde “a. şekil” ibareli 20, 29, 30, 31 ve 44. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, ancak davalının itirazı üzerine YİDK’nın 2014/M-1834 sayılı kararıyla marka tescil başvurusunun reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, davalının ticaret unvanının ayırıcı ekinin ve markalarının m.+şekil esas unsurlu oldukları, davacının 2010/76670 sayılı başvusurunun ise “agromey şekil” ibareli olduğu davalının “m.+şekil” ibareli markalarıyla davacının “a. şekil” ibare ve biçimli başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, davalının genel olarak içki sektöründe faaliyette bulunduğu, davacının ise genel olarak bitkisel ve hayvansal kaynaklı gıda ürünleriyle ilgili faaliyette bulunduğu, ortalama tüketicinin iki markayı karıştırma ihtimali bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalılardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.