YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5006
KARAR NO : 2015/12053
KARAR TARİHİ : 16.11.2015

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/10/2014 tarih ve 2012/468-2014/553 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin, davalı Banka’nın … Şubesi nezdinde 472048 nolu vadesiz hesabı olduğunu, 08/02/2005 tarihinde müvekkilinin izni ve bilgisi olmaksızın internet bankacılığı yolu ile aynı bankanın başka bir şubesindeki üçüncü kişi hesabına 8.000,00 TL aktarıldığını, belirtilen işlemi yapanlar aleyhine yürütülen ceza yargılamasında sanığın mahkumiyetine karar verildiğini, davalı Banka’nın ve parayı çektiği anlaşılan … isimli kişinin talebine rağmen müvekkiline herhangi bir ödeme yapmadıklarını, davalı Banka’nın ise internet bankacılığını özendirmesi ve bunun karşılığında gerekli güvenlik önlemlerini almadığını ileri sürerek, müvekkilinin hesabından aktarılan 8.000,00 TL’nin 08/02/2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Banka vekili; davanın 1 yıllık zaman aşımı süresi içerisinde açılmadığını, müvekkilinin internet bankacılığı sisteminde her türlü güvenlik önleminin alındığını, davacının hesabından doğru şifre girilerek işlem yapıldığını, şifrenin korunmasının müşterinin sorumluluğunda olduğunu, zararın oluşmasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlar, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; internet bankacılığı konusunda uzman olmayan davacının şifresini koruyamadığı yolunda kanıt bulunmadığı, internet bankacılığında güvenli olduğunu bildiği tüm önlemlerini müşterilerine zorunlu tutmayan davalı Banka’nın kusurlu olduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 521,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.